Help & FAQ

Ja. De demo op try.privacynotes.app is de volledige app met voorbeeldinhoud: geen aanmelding, geen e-mail, en niets van wat je typt wordt bewaard. Hij draait volledig in je browser en stuurt nooit iets naar onze servers.

Het tabblad sluiten wist alles, en dat is precies de bedoeling. Ben je klaar om je notities te bewaren, maak dan een echte kluis aan op use.privacynotes.app en begin fris: kopieer eerst wat je uit de demo wilt meenemen.

De optie die past bij jouw dreigingsniveau. Er zijn er drie. Een: aanmelden met Google, Apple of GitHub, met je sleutel opgeslagen op onze server. Twee: dezelfde aanmelding, maar je sleutel blijft alleen op je apparaat. Drie: "Genereer een herstelzin", zonder e-mail, zonder naam en zonder login. Alle drie houden je notities versleuteld op je apparaat, en wat ze onderscheidt is wie de sleutel heeft en hoeveel wij over je te weten komen.

Bij aanmelden met Google, Apple of GitHub kies je vervolgens waar je sleutel wordt bewaard, met "Houd het simpel & gemakkelijk" als standaardkeuze. Die optie bewaart je herstelzin versleuteld op onze server, zodat een nieuw apparaat je notities kan openen na aanmelding bij de provider en een authenticatorcode als 2FA aanstaat. Bewaar je herstelzin voor het geval je het provideraccount kwijtraakt, en bewaar je 2FA-reservesleutel als je aanmelden in twee stappen aanzet. "Maximale veiligheid & privacy" houdt de herstelzin op je apparaat: wij zouden onder geen enkele druk een notitie kunnen lezen. Een nieuw apparaat heeft je 12 woorden nodig of een QR-scan vanaf een apparaat dat al is aangemeld.

Bij de route met alleen de herstelzin is er geen e-mailadres of naam die het account aan een persoon koppelt. In ruil beheer je de herstelzin zelf. Raak je hem kwijt zonder ontgrendeld apparaat, dan kan niemand hem voor je herstellen. Instellingen > Account > Sleutelbeheer toont je huidige modus en laat je die veranderen. Een herstelzinaccount moet eerst via Account > Accounts een provider koppelen voordat je serverbeheer kunt kiezen; koppelen verandert het beheer niet. Elke modus kan een PIN of biometrisch slot gebruiken, plus optioneel aanmelden in twee stappen. De volledige vergelijking staat in de ladder van dreigingsniveaus.

Nee. Een nieuwe kluis is een vers gegenereerde herstelzin van 12 woorden, meer niet. Geen e-mail, geen gebruikersnaam, geen telefoonnummer, geen verificatiestap. Meld je je aan met de herstelzin, dan zouden we je niet eens kunnen mailen als we het wilden, want we komen nooit te weten wie je bent.

Heb je liever een vertrouwde manier? Aanmelden met Google, Apple of GitHub kan ook. Die route vertelt ons onvermijdelijk het e-mailadres dat aan die login hangt, maar je notities blijven hoe dan ook versleuteld op je apparaat, en onder de motorkap krijg je nog steeds een herstelzin.

Open Instellingen > Import & Export en kies je bron. De lijst dekt de apps waar mensen vandaan komen: Apple Notes, Obsidian, Evernote, Standard Notes, Notesnook, UpNote, Google Keep, Simplenote, Samsung Notes en Apple Journal. Bitwarden en de opgeslagen wachtwoorden van je browser belanden in de Kluis, je browserbladwijzers komen binnen als bladwijzers, en een generieke Markdown-importer neemt elke map met .md-bestanden.

Importeren gebeurt volledig op je apparaat: je geëxporteerde bestanden worden gelezen, versleuteld en lokaal opgeslagen, er wordt niets geüpload om te verwerken. Elke geïmporteerde notitie krijgt een tag van zijn bron zodat je de batch achteraf kunt nakijken, en checklists uit Google Keep worden zelfs echte takenlijsten.

Ja. Typ Markdown en het wordt live opgemaakt: # koppen, vet, lijsten, - [ ] selectievakjes voor taken, citaten en aandachtsblokken. Notities exporteren ook als nette Markdown, dus wat je schrijft blijft overdraagbaar.

Je kunt notities ook aan elkaar knopen: typ [[ en een autocomplete biedt je bestaande notities aan. Een notitielink opent zijn doel met één klik, en het overzichtspaneel plus zoeken-in-notitie houden lange documenten navigeerbaar.

Standaard Markdown-opmaak verschijnt terwijl je typt: koppen, nadruk, doorhalen en markeren, opsommings- en genummerde lijsten, takenlijsten (Tab en Shift+Tab nesten elke lijst, ook takenlijsten), citaten, scheidingslijnen, inline code en codeblokken met syntaxiskleuring, wiskunde inline en als blok (KaTeX), en notitielinks tussen notities met autoaanvulling.

De opmaakwerkbalk en het bijbehorende Invoegen-menu voegen de rest toe: tabellen, aandachtsblokken die je kunt dichtklappen, onderstrepen, superscript en subscript, tekstuitlijning, tekst- en markeerkleuren, lettertypen, links, afbeeldingen en bijlagen. Alles gaat heen en weer als Markdown: "Markdown tonen" onder elke notitie laat de ruwe bron zien, en exports zijn nette .md-bestanden, dus niets van wat je schrijft zit vast in een eigen formaat.

# Planning
## This week
### Monday

**bold**, *italic*, ~~done~~,
==marked== and `inline code`

- [x] Derive keys on the device
- [ ] Trust a server

1. Write your phrase down
2. Store it offline
   - paper beats cloud
   - two copies, two places

> [!info] Zero-knowledge
> The server stores only ciphertext.

> [!warning] No resets
> A lost phrase cannot be recovered.

| App | Can read your notes |
| --- | --- |
| PrivacyNotes | No |
| Typical cloud notes | Yes |

```js
// keys never leave your device
const keys = deriveKeys(phrase);
```

// keys never leave your device
const keys = deriveKeys(phrase);

H<sub>2</sub>O and E = mc<sup>2</sup>,
<u>underline</u> included

$e^{i\pi} + 1 = 0$

> Privacy is a feature, not a setting.

Ideas live in [[Second brain]]

Quick capture

---

Polished later

Je kunt mappen op zoveel niveaus in elkaar plaatsen als je wilt. Ze staan in de zijbalk. Doorbladeren is gratis in elk plan. Er een aanmaken, hernoemen of een notitie erin verplaatsen ("Nieuwe map" en "Naar map verplaatsen") is waar Pro begint, zodat een gratis account een geïmporteerde of met Pro gebouwde structuur altijd kan lezen. Een rij "Zonder map" toont elke notitie die in geen enkele map zit.

Een notitie zit in één map tegelijk, net als een bestand. Grijp naar tags als iets op twee plekken hoort. De map zit in de versleutelde notitie, dus de server ziet je structuur net zomin als je tekst.

Elke geopende notitie heeft onder de titel een tagregel. Typ een woord en druk op Enter, een komma of #, en de tag wordt een chip. De zijbalk toont de tags die de open sectie gebruikt, en één klik filtert de lijst op die items. Je kunt een tag overal tegelijk hernoemen, hem als favoriet bovenaan vastzetten, of hem verwijderen, met of zonder de notities eronder.

Tags en mappen lossen verschillende problemen op: een notitie zit in één map maar draagt zoveel tags als je wilt, en dat is precies wat je nodig hebt als iets zowel "werk" als "factuur" is. Imports taggen op bron, dus alles wat uit een andere app komt landt met een eigen tag en is makkelijk terug te vinden of later op te ruimen.

Alles wat je bewaart staat in één bibliotheek. De secties in de zijbalk, zoals Notities, Kluis en Dagboeken, zijn weergaven van die bibliotheek per type. Een map is een plek, dus één map kan een notitie en de bijbehorende login samen bevatten, en de mappenboom is in elke sectie hetzelfde. De getallen tellen wat de open sectie bevat, en een map zonder iets daarvan wordt gedimd weergegeven. Een tag is een label, en de zijbalk toont alleen de tags die de open sectie gebruikt.

Ruimtes splitsen de bibliotheek in Persoonlijk en Werk en tonen er één tegelijk. Een map op het hoogste niveau hoort bij één ruimte, met alles erin, en Naar Werk verplaatsen in het menu ervan zet hem over. Een item zonder map hoort bij Persoonlijk, dus alles wat je in Werk maakt komt in een map van Werk. Tags zijn gratis, mappen en ruimtes vragen Pro.

Typ [[ ergens in een notitie en begin een titel te typen. Kies een notitie uit de lijst en het wordt een aanklikbare notitielink. Past er niets, kies dan "Aanmaken": de nieuwe notitie wordt in één stap gemaakt en gekoppeld. De knop "Naar een andere notitie linken" in de werkbalk doet hetzelfde. Wil je een notitie bij een van haar onderdelen openen, typ dan # na de titel en kies de kop. Het linkpictogram bij een kop in het overzicht kopieert zo'n link voor je.

Notitielinks zitten in de notitie zelf, dus ze exporteren mee en overleven een import: een Obsidian-vault houdt zijn links en Evernote-notitielinks worden onderweg omgezet. Wil je vinden wat naar een notitie verwijst, zoek dan op de titel: elke notitie die ernaartoe linkt bevat die woorden.

Ja. Sleep een notitie uit de lijst naar een map in de zijbalk om hem daarheen te verplaatsen, of naar Zonder map om hem uit zijn map te halen. Laat hem los op een tag om die tag toe te voegen, en de notitie houdt de tags die hij al had. Taken, bladwijzers, contacten, Kluis-items en geüploade bestanden in Bestanden sleep je op dezelfde manier. Houd een gesleept item even boven een gesloten map en die gaat open, zodat je bij een submap komt.

Om er meerdere tegelijk te verplaatsen, selecteer je ze met Cmd-klik op een Mac of Ctrl-klik op Windows en Linux, voeg je met Shift-klik een reeks toe en sleep je daarna een willekeurig geselecteerd item. Voor slepen heb je een muis, trackpad of pen nodig en een venster dat breed genoeg is om de zijbalk te tonen. Gebruik op een telefoon in plaats daarvan Naar map verplaatsen in het "..."-menu. Tags zijn gratis, en voor mappen heb je Pro nodig.

Elke regel die je als - [ ] schrijft, in welke notitie dan ook, wordt een taak, en de weergave Taken in de zijbalk verzamelt ze allemaal op één plek. Een taak daar afvinken werkt de notitie bij waarin hij staat, en een taak openen springt naar die notitie. Er is geen aparte takendatabase om bij te houden: taken zijn gewoon regels in je notities, versleuteld net als al het andere.

Het snelinvoervak boven aan Taken voegt toe aan een notitie die Quick Tasks heet (bij het eerste gebruik voor je aangemaakt), zodat een losse to-do vastleggen één toetsaanslag kost en geen archiveerbeslissing. Diezelfde weergave biedt drie indelingen (Hybride, Gebundeld, Lijst), een schakelaar voor afgeronde taken en zoeken in taken, en de knop New in de weergave Alles kan meteen een taaknotitie starten.

Ja. Het "..."-menu van de notitie heeft Alle items uitvinken om een lijst opnieuw te gebruiken, Afgevinkte items verwijderen om de afgeronde weg te halen, en Items sorteren op status om afgevinkte items onder de rest te zetten. Elke optie verschijnt alleen als die iets zou veranderen. Verwijderen vraagt eerst om bevestiging, en sorteren en alles uitvinken maak je ongedaan met Cmd+Z of Ctrl+Z. Onderaan de notitie staat je voortgang, zoals "3 van 6 afgevinkt".

Om zelf de volgorde te bepalen, sleep je de greep aan het eind van een item. Ingesprongen items gaan mee, en Escape annuleert het slepen. De greep verschijnt op een computer als je eroverheen beweegt, en blijft op een touchscreen licht zichtbaar. Een afgevinkt item schuift standaard onder de niet-afgevinkte items in zijn lijst; zet dat uit met Afgevinkte items omlaag verplaatsen bij Instellingen > Lijsten. Dit is allemaal gratis.

Dagboeken is een aparte weergave voor gedateerde notities: met één tik maak je de notitie van vandaag, en met de kalenderknop ernaast vul je een recente dag aan die je gemist hebt. Een dagboeknotitie is een gewone notitie plus optionele trackers: stemming op een schaal van 1-10 met 24 emotielabels, slaap, activiteit, medicatie, energie, focus, en meer. "Trackers instellen" in een notitie schakelt de standaardtrackers in of uit, en Pro voegt tot 10 eigen trackers toe (schalen, getallen, ja/nee).

Statistieken (in Instellingen, of het statistiekicoon onderaan het scherm) opent met een Overzicht van je week, schrijven en welzijn samen. Het tabblad Welzijn zet elke tracker die je vastlegt in een grafiek, eigen trackers inbegrepen, over een periode die je zelf kiest; Verkennen neemt één tracker en laat zien hoe je stemming is op dagen met en zonder die tracker, dezelfde dag of de dag erna; Patronen rangschikt elke tracker op die manier; Medicatie toont de medicatietrouw als kalender. Exports worden op je apparaat gemaakt: "JSON downloaden" is gratis, en Pro voegt een "PDF voor je arts" toe om mee te nemen naar een afspraak, een kant-en-klare AI-prompt voor de chatbot van je keuze, de vergelijkingen, en een week in beeld. Trackergegevens zitten in de versleutelde dagboeknotitie, dus de server kan er niets van lezen.

Open Instellingen > Statistieken, of klik op het aantal notities en woorden in de voettekst. Overzicht vat je week samen: je schrijfreeks, geschreven woorden, stemming en gelogde dagen, plus een raster van de laatste 26 weken en de uren waarop je meestal schrijft. Schrijven telt je notities, woorden en tags, toont je huidige en langste reeks en zet je mijlpalen op een rij. Welzijn zet elke tracker uit je dagboek in een grafiek over een periode die je kiest, eigen trackers inbegrepen.

Alles wordt op je apparaat berekend, en er wordt niets van naar ons gestuurd. Woorden en schrijfuren tellen wat je op dat apparaat schrijft, dus elk apparaat toont zijn eigen cijfers. De grafieken, de reeksen, de medicatiekalender en JSON downloaden zijn gratis. Pro voegt toe: Week in beeld, wat je stemming beïnvloedt, de tabel Patronen, de vergelijkingen voor dezelfde dag en de dag erna, een PDF voor je arts en een AI-prompt die klaar is om te kopiëren.

Ja. Bladwijzers zijn een eigen pijler in de zijbalk, naast notities, taken en dagboeken, en ze zijn gratis in elk plan. Plak een link in de snelinvoerbalk om er een te bewaren. Neem je bestaande mee: exporteer een bladwijzerbestand (.html) uit je browser en zet het neer bij Instellingen > Import & Export > Importeren > "Browserbladwijzers". Chrome, Firefox, Safari, Edge, Opera, Brave en Vivaldi exporteren allemaal hetzelfde soort bestand, en je mappen en datums gaan mee. Safari verpakt het in een .zip, die je ongeopend kunt neerzetten.

Je adressen verlaten je apparaat nooit: we halen de pagina achter een link niet op, en daarom draagt een bladwijzer die je zelf toevoegt zijn domein als naam totdat je er een typt. Site-iconen zijn de enige uitzondering, en je kunt ze uitzetten. De export schrijft hetzelfde standaardbestand in .html-formaat, dus je bladwijzers vertrekken net zo makkelijk als ze binnenkwamen (importgids).

Ja. Contacten zijn een eigen pijler in de zijbalk, naast notities, taken en dagboeken, en ze zijn gratis in elk plan. Een contact bevat namen, nummers, e-mailadressen, adressen, websites, datums, een bedrijf en een notitie. Tik op een nummer om te bellen, op een e-mailadres om te schrijven, of op een willekeurige regel om die te kopiëren. Al het andere dat je telefoon in het bestand zette, blijft onder Ook in dit bestand staan en gaat bij het exporteren weer mee.

Neem je bestaande mee: exporteer een vCard (.vcf) uit je telefoon, je Mac of Google Contacts en zet die neer bij Instellingen > Import & Export > Importeren > "Contacten (vCard)". Zet je later hetzelfde bestand nog eens neer, dan worden mensen die er al staan herkend in plaats van verdubbeld. Het exporteren schrijft een gewone vCard terug, dus je adresboek gaat er net zo makkelijk uit als het erin kwam (meer over importeren).

De delen van je leven die niet in een browserprofiel of in het adresboek van een telefoon thuishoren. Bladwijzers, contacten en de kluis staan naast de exemplaren die je browser en je telefoon allang naar Google, Apple of Mozilla synchroniseren, en ze bewaren wat je daar liever buiten houdt. Alle drie zijn gratis in elk plan.

• Links over gezondheid, geld, recht of een sollicitatie, op een computer die je met iemand deelt
• Het opzoekwerk voor één onderwerp, bij elkaar in plaats van verdwaald tussen duizenden browserbladwijzers
• De huisarts, de advocaat, de verhuurder en de recruiter, buiten een adresboek dat naar iCloud of Google synchroniseert
• Een contact met alles eromheen: je notities, de datums, het bestand dat hij je stuurde
• Herstelzinnen, licentiesleutels, kluiscodes en paspoortnummers, geheimen die geen logins zijn
• De paar inloggegevens die je nooit in een browserextensie wilt hebben

Elk ervan is een regel in de zijbalk. Ontbreekt er een, open dan de zijbalkopties boven je tags en zet Tonen in zijbalk aan. Je haalt je bestaande items uit een bestand naar binnen en krijgt ze er net zo weer uit (bladwijzers, contacten, de Kluis).

Met de functie ‘Ga naar’ spring je via de titel naar alles. Druk op Cmd+K op een Mac of Ctrl+K op Windows en Linux (Cmd+P of Ctrl+P werkt ook), of klik op Ga naar in de zijbalk of de kop van de lijst. Typ een deel van een titel om notities, taken, dagboeknotities, Kluis-items, bladwijzers, contacten, bijgevoegde bestanden en instellingen te vinden. Enter opent het item, en Option+Enter of Alt+Enter opent het in een tabblad.

Typ eerst > om in plaats daarvan een opdracht uit te voeren, zoals een nieuwe notitie maken of naar een sectie gaan. Om woorden in je tekst te vinden in plaats van in titels, kies je de rij Alles doorzoeken, of druk je vanaf elke rij op Cmd+Enter of Ctrl+Enter. Het zoeken gebeurt op je apparaat, dus niets van wat je typt wordt naar ons gestuurd. De functie ‘Ga naar’ is gratis.

Druk in een open notitie op Cmd+F op een Mac of Ctrl+F op Windows en Linux, of klik in een lange notitie op het vergrootglas in de hoek bovenaan. Typ het woord en druk op Enter voor de volgende treffer en op Shift+Enter voor de vorige, terwijl de balk de treffers telt. Druk nogmaals op dezelfde toetsen, of klik op het kruisje, om hem te sluiten. Zoeken werkt ook in alleen-lezen notities.

Met Pro kun je ook vervangen: druk op Option+Cmd+F op een Mac of Ctrl+H op Windows en Linux, of kies Zoeken en vervangen in het "..."-menu van de notitie. Vervang één treffer of met Alles alle treffers tegelijk, met Hoofdlettergevoelig als je dat nodig hebt. Beide balken werken ook in Markdown tonen, waar ze de ruwe tekst bereiken, zoals de taal van een codeblok. Om in al je notities te zoeken, gebruik je het zoekveld van de lijst, dat je met de toets / activeert. Elke zoekopdracht draait op je apparaat.

Druk ergens in de app op ? voor het ingebouwde spiekbriefje, ook te vinden onder Instellingen > Over. De sneltoetsen bestrijken navigatie, notitieacties, opmaak en weergaven - en op Windows en Linux lees je elke Cmd als Ctrl en Option als Alt.

Het afdrukbare spiekbriefje zet elke sneltoets op één A4-pagina, voor een Mac of voor Windows en Linux, en voor de browser of de desktop-apps. Het wordt gemaakt uit dezelfde lijst die de app toont, dus het klopt altijd met de versie die je gebruikt.

Ja. Het spiekbriefje om af te drukken zet alle sneltoetsen op één A4-pagina in twee kolommen, klaar om naast je scherm te hangen. Het wordt gegenereerd uit dezelfde lijst die de app zelf toont, dus het kan nooit achterlopen op een release.

Open het en druk op de knop Print (of Cmd+P / Ctrl+P). Wil je een bestand in plaats van papier, kies dan PDF als bestemming in het afdrukvenster. Het spiekbriefje is ook gelinkt boven en onder de sneltoetsenlijst in de app (Instellingen > Over > Sneltoetsen) en in de footer van deze site.

Ja. Instellingen > Weergave bepaalt hoe het eruitziet: Modus schakelt tussen Licht, Donker en Auto, dat je systeem volgt, en je kiest één kleurthema voor de lichte modus en één voor de donkere. Instellingen > Editor bepaalt hoe je schrijft: Tekstgrootte heeft vijf stappen en schaalt alleen je schrijfvlak, zodat de interface eromheen blijft staan, en Editor bepaalt of notities Opgemaakt of als kale Markdown openen. Instellingen > Lijsten toont items als Lijst of Raster. In de desktop-apps schaalt Appgrootte bij Instellingen > Weergave het hele venster. De knop Weergave in de voettekst bevat de instellingen die je het vaakst wijzigt, met drie favoriete thema's per modus.

Voor kleurthema's heb je Pro nodig: het standaardthema is gratis en Pro ontgrendelt de rest, licht en donker, plus eigen thema's. De zen-modus, die alles behalve je tekst verbergt (Cmd+Shift+F), is ook Pro. De opmaakbalk bovenaan of onderaan zetten is gratis, en de knoppen ervan indelen is Pro. Modus, de kleurthema's die je kiest en je drie favorieten, tekstgrootte, Lijst of Raster en appgrootte blijven op het apparaat waarop je ze instelt. De editormodus, regelafstand, notitiekleuren en je lijstinstellingen volgen je account naar je andere apparaten.

Ja, met Pro. Open Instellingen > Weergave en kies Nieuw thema. Kies zes kleuren (Achtergrond, Zijbalk, Rand, Tekst, Gedempte tekst en Accentkleur) en de app stelt de rest voor, terwijl de app achter het paneel je thema meteen laat zien. Een contrastcontrole markeert tekst die slecht leesbaar is en biedt Alles corrigeren aan. Opslaan kan zodra elke controle slaagt.

Het menu op elke themakaart heeft Code kopiëren, dat het thema kopieert als een korte tekstcode die je naar iedereen kunt sturen, en met Themacode plakken voeg je een code toe die je hebt gekregen. Je kiest één thema voor de lichte modus en één voor de donkere, met Favoriet in het menu van een themakaart zet je tot drie thema's per modus in de knop Weergave in de voettekst, en de thema's die je maakt synchroniseren naar al je apparaten. Meer vind je op de themapagina, waar je ook je eigen thema kunt insturen. Het thema Default is gratis, en voor elk ander thema heb je Pro nodig.

Ja. Klik op het tandwiel aan het eind van de opmaakbalk, of open Instellingen > Opmaakbalk. Elke knop heeft drie plekken: Op de balk, In het +-menu of Verborgen. Sleep een knop om hem te verplaatsen, of klik erop voor de opties. Een verborgen knop werkt nog steeds via zijn sneltoets en zijn Markdown, dus verbergen neemt niets weg.

De balk bovenaan of onderaan zetten is gratis op elk account. De knoppen indelen hoort bij Pro: op een gratis account werkt Instellingen > Opmaakbalk als voorbeeld dat je kunt uitproberen, en je indeling wordt opgeslagen zodra je Pro hebt. Je indeling volgt je account naar elk apparaat, en Standaardwaarden herstellen zet de standaardbalk terug. Op een touchscreen is de balk één rij die zijwaarts scrolt, op elk account, zodat geen enkele knop achter een tweede rij verstopt zit.

De zen-modus verbergt alles behalve de notitie waaraan je schrijft: de zijbalk, de lijst en de voettekst, en ook de opmaakbalk start verborgen. Open tabbladen blijven bovenaan staan. Druk op Cmd+Shift+F op een Mac of Ctrl+Shift+F op Windows en Linux, klik op Zen-modus in de voettekst, of klik met rechts op een lege plek en kies Zen-modus.

Druk op Escape of nogmaals op dezelfde toetsen, of klik bovenaan de notitie op Zen verlaten om terug te gaan. Opmaakbalk tonen haalt de opmaakbalk terug terwijl je in de zen-modus blijft. De zen-modus hoort bij Pro, en in de demo probeer je hem uit zonder account.

Ja, in de desktop-apps voor Mac, Windows en Linux. Druk op een Mac op Cmd en de plustoets, of op Windows en Linux op Ctrl en de plustoets, om het hele venster groter te maken. De mintoets maakt het kleiner, en 0 zet het terug naar normaal. Dezelfde instelling heet Appgrootte bij Instellingen > Weergave, met stappen van 80% tot 200%.

Appgrootte schaalt alles tegelijk: de zijbalk, de lijst, de menu's en je tekst. Wil je alleen je eigen tekst groter of kleiner maken, gebruik dan Tekstgrootte bij Instellingen > Editor. Appgrootte geldt voor het apparaat waarop je het instelt. In een browser doet de zoomfunctie van de browser hetzelfde.

Ja, bij Instellingen > Datum. Datumnotatie biedt Automatisch, Dag eerst, Maand eerst en Jaar eerst (ISO), en Tijdnotatie biedt Automatisch, 24 uur en 12 uur. Automatisch volgt de taal van de app en de regio van elk apparaat, en je keuze geldt op al je apparaten.

Dagboeknotities krijgen hun titel van de datum, en Dagboektitels op dezelfde plek biedt kant-en-klare notaties in jouw datumnotatie, of Eigen patroon om er zelf een te bouwen uit tokens zoals YYYY, MMMM en ddd, waarbij woorden tussen vierkante haken blijven zoals je ze typt. Een nieuw patroon geldt alleen voor nieuwe notities. Om de datum van vandaag in een notitie te zetten, druk je op Cmd+; op een Mac of Ctrl+; op Windows en Linux, en met Shift erbij komt ook de tijd erin. Dit is allemaal gratis.

Selecteer de tekst en kies Spoiler in het +-menu van de opmaakbalk, of zet hem tussen twee paar verticale strepen: ||spoiler||. De tekst wordt meteen wazig. Tijdens het bewerken verschijnt hij zodra je cursor hem raakt, en wordt hij weer wazig als de cursor verder gaat. In een alleen-lezen notitie toont een klik hem.

De notitielijst en de voorbeelden tonen ••• op zijn plek, zodat zelfs de lengte niets verraadt. Zoeken vindt de woorden in een spoiler nog steeds, een HTML-export houdt ze wazig tot de lezer klikt, en een afdruk toont ze. Een Markdown-export behoudt de strepen, die andere Markdown-apps als gewone tekens rond de tekst tonen. Spoilers zijn gratis.

Voeg een kopieervak toe: kies Kopieervak in het +-menu van de opmaakbalk en typ of plak de tekst erin, zoals een opdracht, een adres of een code. De knop in de hoek zet de hele tekst op je klembord en toont even Gekopieerd. Een codeblok en een kopieervak zijn in elkaar om te zetten, dus je kunt ook een bestaand blok omzetten.

Inline code kun je ook kopiëren. In een alleen-lezen notitie kopieer je die met een klik of een tik. Tijdens het bewerken kopieer je hem met Cmd-klik op een Mac of Ctrl-klik op Windows en Linux, zodat een gewone klik nog steeds de cursor plaatst. Een kopieervak wordt opgeslagen als codeblok met de taal copy, dat andere Markdown-apps als gewoon codeblok tonen. Allebei zijn gratis.

Kies Voetnoot in het +-menu van de opmaakbalk. De app zet het volgende nummer bij je cursor, maakt onder de tekst een lege voetnoot aan en zet je cursor erin. Je kunt ook [^1] direct na een woord typen, en een regel met [^1]: beginnen om de voetnoot zelf te schrijven. Een label kan behalve een nummer ook een woord zijn.

Klik op een nummer om naar de voetnoot te springen, en de terugpijl of Escape brengt je terug naar de tekst. Op een computer toont een klein kaartje de voetnoot als je de aanwijzer op een nummer laat rusten. De nummers volgen de volgorde in de tekst, en de notitie bewaart standaard Markdown-voetnoten, zodat andere Markdown-apps ze kunnen lezen. Een HTML-export, een pdf en een burn-notitie behouden ze als gelinkte voetnoten. Voetnoten zijn gratis.

Ja. Open de Markdown-pijler in de zijbalk, kies een map met .md- en .txt-bestanden en bewerk ze in dezelfde editor als je notities. Submappen verschijnen vanzelf, wijzigingen worden direct in het bestand opgeslagen en er wordt niets omgezet, dus dezelfde map blijft werken in Obsidian, in een git-repository of in je eigen scripts. Opslaan in mijn notities kopieert een bestand, of een hele selectie, met één klik naar je versleutelde notities en laat het origineel staan waar het staat. Dit alles is gratis in elk plan.

Die bestanden blijven precies zo op je schijf staan als je ze achterliet: we uploaden ze nooit, ze synchroniseren nooit naar je andere apparaten, en onderweg wordt niets omgezet. Het werkt in de desktop-app op elke computer, en in Chrome, Edge of Opera in de browser, want een map rechtstreeks van schijf openen is iets voor de desktop.

Vandaag niet. De Markdown-map werkt in de desktop-app op macOS, Windows en Linux, en in Chrome, Edge of Opera op een computer, want een desktop geeft de app een echte map die hij rechtstreeks leest en beschrijft. Android en iOS geven een app helemaal geen map: elk bestand bereikt een app via de documentenlaag van het systeem, één toestemming tegelijk. Een hele boom lezen en er weer in schrijven is daarom apart werk op elk platform, en dat is nog niet gebouwd.

Op een telefoon haal je dezelfde bestanden als kopie binnen: Instellingen > Import & Export > Importeren > "Markdown-bestanden" neemt .md en .txt los of als .zip, en een gezipte map houdt zijn submappen, afbeeldingen en bijlagen. Ze komen binnen als versleutelde notities die naar je andere apparaten synchroniseren, en Exporteren schrijft weer schone .md weg. De originelen blijven precies waar ze op je schijf staan.

Ja, en we hebben het helpcentrum daarvoor gebouwd. Elk antwoord staat als één tekstbestand op llms-full.txt, dus een assistent leest het in één keer. Het kader onderaan elke helppagina kopieert een kant-en-klare prompt: plak hem in ChatGPT, Claude, Gemini of de assistent die je al gebruikt, en vraag het in je eigen taal.

Je doorsturen naar een tool die je al vertrouwt houdt ons er helemaal buiten, en we komen nooit te weten wat je hebt gevraagd. Een eigen chatbot zou betekenen dat je vragen op onze servers belanden, en vragen over een notitie-app dragen vaak de inhoud van de notities mee. Dit staat los van de app zelf, die helemaal geen AI-functies heeft (details).

Plak nooit je herstelzin, je PIN of de tekst van een notitie in een assistent. Geen enkel antwoord heeft ze nodig, de gekopieerde prompt zegt de assistent ze te weigeren, en alles wat je in andermans chatvenster typt heeft je apparaat verlaten.

Notities, titels, tags en bijlagen zijn altijd versleuteld, op je apparaat en onderweg naar de server. Bij eigen beheer, waarmee elk nieuw herstelzinaccount begint, hebben wij geen ontsleutelsleutel. Bij registratie met Google, Apple of GitHub kies je waar je sleutel wordt bewaard. De standaardkeuze is "Houd het simpel & gemakkelijk": je herstelzin staat dan op onze server, versleuteld met een sleutel van ons. In die modus kan onze server je herstelzin en daarmee je notities ontsleutelen. Instellingen > Account > Sleutelbeheer toont je huidige modus en laat je wisselen.

Wij zien de informatie die nodig is om de dienst te draaien: hoeveel versleutelde opslag je gebruikt, hoeveel apparaten je hebt gekoppeld en tijdstempels van de synchronisatie. Gebruik je alleen je herstelzin en heb je geen Google-, Apple- of GitHub-account gekoppeld, dan kennen we je e-mailadres niet.

Omdat Apple één label vraagt dat alles dekt wat onze server kan bereiken, ook als het versleuteld aankomt en ook als maar een deel van de accounts het verstuurt. Aan jou gekoppeld betekent: aan een account verbonden, en het account achter een registratie met een herstelzin is een sleutel, geen naam. Niets wordt gebruikt om je te volgen, en de app bevat geen analyse, geen advertenties en geen crashrapporten. Elke regel op het label betekent één ding:

• Gebruikersinhoud: je notities en bestanden, versleuteld op je apparaat. Bij eigen beheer kunnen wij ze niet lezen.
• ID’s: een publieke sleutel die is afgeleid van je herstelzin, en een apparaathash die je apparaat zelf berekent en die alleen de apparaatlimiet van de gratis versie handhaaft.
• Contactgegevens: een e-mailadres, alleen als je inlogt met Google, Apple of GitHub.
• Aankopen: of je account Pro heeft. Apple handelt de betaling af, en wij zien je kaart nooit.

Wil je die lijst voor je eigen account zo kort mogelijk houden, registreer je dan met een herstelzin in plaats van met een Google-, Apple- of GitHub-login, en houd eigen beheer aan. Instellingen > Account > Sleutelbeheer toont je huidige modus. Wat PrivacyNotes kan zien legt de rest uit.

Het voelt in het begin misschien achterstevoren, maar één herstelzin is de sterkere constructie. Bij een gebruikersnaam en wachtwoord is de gebruikersnaam geen geheim (die duikt op in elk datalek), dus rust alle veiligheid op het wachtwoord, en door mensen gekozen wachtwoorden halen gemiddeld zo'n 30 tot 40 bits entropie. Jouw herstelzin van 12 woorden is gegarandeerd 128 bits, gegenereerd door je apparaat, nooit door een mens gekozen, en nooit hergebruikt van een andere site.

Bovendien is er bij ons geen wachtwoord dat we kunnen verliezen. Een wachtwoordlogin betekent dat de server minstens een wachtwoordhash bewaart, en die kan lekken, gekraakt of gephisht worden. Bij eigen beheer verlaat jouw herstelzin je apparaat nooit: hij leidt je encryptiesleutels lokaal af, en de server ziet uitsluitend versleutelde gegevens. Er is geen hash om te stelen en geen wachtwoordherstel dat een aanvaller kan misbruiken.

Als het typen van 12 woorden onhandig voelt, kun je de herstelzin met één tik in je wachtwoordmanager opslaan (Instellingen > Beveiliging > Herstelzin), en dan voelt aanmelden als elke andere login. Heb je liever een vertrouwde manier? Aanmelden met Google, Apple of GitHub kan ook: onder de motorkap krijg je nog steeds een herstelzin, en jij kiest of die op je apparaat blijft of dat wij hem voor je bewaren.

Ja. De web-, desktop- en mobiele apps zijn gepubliceerd op GitHub, samen met de versleutelingscode die je notities onleesbaar maakt en het dreigingsmodel dat beschrijft wat elk onderdeel beschermt. Het is dezelfde code waaruit we onze releases bouwen.

Dat is wat een belofte verandert in iets wat je kunt controleren. Lees de versleutelingscode in één zitting door, open het netwerktabblad van je browser en kijk hoe je eigen notities als onleesbare tekst vertrekken, of bouw de app zelf en vergelijk hem met wat wij uitleveren. Je hoeft ons op geen enkel punt op ons woord te geloven.

Zet de optionele aanmelding in twee stappen aan via Instellingen > Beveiliging > 2FA. Werk PrivacyNotes eerst bij op je andere apparaten. Scan de QR-code met een authenticator-app of voer de instelsleutel handmatig in. Bewaar de 2FA-reservesleutel buiten PrivacyNotes, bevestig de opgeslagen kopie en voer een actuele code in om af te ronden.

Na het instellen heb je voor een nieuwe serversessie je herstelzin of een gekoppelde provider nodig, gevolgd door een authenticatorcode. Bij eigen sleutelbeheer heb je nog steeds je herstelzin nodig om notities te ontsleutelen. Beheer providers via Instellingen > Account > Accounts; koppelen verandert het sleutelbeheer niet.

Ben je je authenticator kwijt, voeg dan de opgeslagen 2FA-reservesleutel toe aan een andere authenticator-app. Als je beide kwijtraakt, kunnen we de toegang tot de server niet herstellen. Notities die al ontgrendeld zijn op een apparaat blijven leesbaar en exporteerbaar. Aanmelden in twee stappen voegt geen versleuteling toe en beschermt geen apparaat dat al ontgrendeld is.

Ja. Open Instellingen > Account > Accounts en koppel Google, Apple of GitHub om een aanmeldmethode toe te voegen die dezelfde kluis opent. Je kunt er meerdere koppelen, zelfs twee accounts van één aanbieder, en je herstelzin blijft ernaast werken. Een account koppelen of ontkoppelen laat je notities en je versleuteling ongemoeid.

Een aanmeldmethode die al bij een andere kluis hoort, kun je niet koppelen, want kluizen worden nooit samengevoegd. Ontkoppelen vraagt eerst om je 12 woorden. Als wij je herstelzin voor je bewaren, blijft het laatste gekoppelde account staan tot je een ander koppelt of je herstelzin bewaart en overstapt op eigen beheer. Met eigen beheer vraagt een nieuw apparaat nog steeds om je 12 woorden. Gekoppelde accounts zijn in bèta.

Ja, 12 woorden is genoeg. Een BIP-39-herstelzin van 12 woorden bevat 128 bits entropie. 128 bits kraken met brute kracht is geen "we hebben een grotere computer nodig"-probleem, het is een "meer energie dan de mensheid produceert"-probleem. Er bestaat geen realistische aanval die 128 bits breekt maar strandt op 256.

De vergelijking met Bitcoin laat juist zien waarom 24 woorden vooral marketing is: Bitcoin-sleutels leven op de secp256k1-curve, die zelf maar zo'n 128 bits veiligheid biedt. Een zin van 24 woorden stopt 256 bits entropie in een slot dat nog steeds maar zo'n 128 bits werk kost om te breken. Daarom staan veel grote wallets standaard nog altijd op 12 woorden.

PrivacyNotes mikt van begin tot eind op datzelfde niveau van 128 bits: je herstelzin gaat door een sleutelafleidingsfunctie, en de versleuteling die hij beschermt (XChaCha20-Poly1305) is daarop afgestemd. Een herstelzin van 24 woorden zou twee keer zoveel schrijf- en typwerk betekenen zonder enige praktische veiligheid toe te voegen, dus blijven we bij 12.

Wat telt is waar je de herstelzin bewaart, niet uit hoeveel woorden hij bestaat. Zet hem in een wachtwoordmanager, typ hem nergens anders, en 12 woorden overleven ons allemaal.

Nee. Niemand kan je 12 woorden raden, en niemand anders krijgt dezelfde: geen computer die bestaat, of die wij kunnen voorzien, komt ook maar in de buurt. Alleen wie je echte woorden in handen krijgt, kan zich aanmelden, dus bewaar ze goed.

Je apparaat kiest je herstelzin willekeurig, en het aantal mogelijke herstelzinnen heeft 39 cijfers. De jouwe in één keer raden is minder waarschijnlijk dan vier keer op rij een jackpot van 1 op 300 miljoen winnen. Een computer die elke seconde een miljard miljard herstelzinnen probeert, zou nog steeds zo'n 10 biljoen jaar nodig hebben om ze allemaal te proberen, veel langer dan het heelal bestaat. Zelfs als alle 8 miljard mensen op aarde elk een herstelzin hadden, is de kans dat er twee gelijk zijn kleiner dan twee keer op rij die jackpot winnen.

De sterkte komt uit die willekeur, niet uit hoe de woorden eruitzien. Verzin geen herstelzin en voeg er geen symbolen aan toe: gebruik de 12 woorden precies zoals de app ze je geeft. Hoofdletters maken niet uit. Het laatste woord werkt als controle, dus de app weigert een verkeerd getypte of verzonnen herstelzin.

Nee, in de praktijk niet. Je apparaat kiest je herstelzin willekeurig uit een enorm aantal mogelijke herstelzinnen. Zelfs als iedereen op aarde een account zou maken, zijn twee gelijke herstelzinnen minder waarschijnlijk dan twee keer op rij een jackpot van 1 op 300 miljoen winnen. Door diezelfde getallen kan niemand je herstelzin raden.

Je Account-ID komt voort uit de herstelzin. Verwijder je dus een account en meld je je opnieuw aan met dezelfde 12 woorden, dan krijg je een nieuwe, lege kluis met dezelfde Account-ID. Niets uit de verwijderde kluis komt terug. Ben je overgestapt naar een nieuwe herstelzin, haal de oude dan uit je wachtwoordmanager, zodat je je nooit per ongeluk bij het oude account aanmeldt.

Ja, de standaard Engelse BIP-39-woordenlijst: 2048 woorden, exact dezelfde lijst die Bitcoin-wallets gebruiken. We genereren herstelzinnen met @scure/bip39, een gecontroleerde bibliotheek die open source is. Geen eigen woordenlijst en geen zelfgebrouwen crypto.

De lijst is ontworpen om met de hand op te schrijven: de eerste vier letters van elk woord zijn uniek, dus een uitgelopen of afgekort woord blijft ondubbelzinnig, en woorden die op elkaar lijken zijn er bewust uit gelaten.

Omdat het de standaardlijst is, kun je je herstelzin aan de hand van elke openbare BIP-39-referentie controleren, en onze versleutelingscode is open source zodat je de implementatie zelf kunt nakijken.

Ja, met opzet. Niet iedereen verdedigt zich tegen dezelfde dreigingen, dus het accountmodel is een ladder in plaats van één dogma. Elke trede houdt je notities versleuteld op je apparaat; wat verandert, is wie de sleutel heeft en wat wij over jou weten.

Het gemakkelijke uiteinde: meld je aan met Google, Apple of GitHub en laat "Houd het simpel & gemakkelijk" geselecteerd als daarom wordt gevraagd. Dat is de standaardkeuze. Wij bewaren je herstelzin versleuteld op onze server, zodat een nieuw apparaat je notities kan openen na aanmelding bij de provider en een authenticatorcode als 2FA aanstaat. In ruil kennen wij het e-mailadres achter die aanmelding en kan onze server je herstelzin ontsleutelen. Bewaar je herstelzin voor het geval je het provideraccount kwijtraakt, en bewaar je 2FA-reservesleutel als je aanmelden in twee stappen aanzet.

Het midden: meld je aan met Google, Apple of GitHub maar kies "Maximale veiligheid & privacy". Je herstelzin raakt onze servers nooit en de versleuteling is volledig zero-knowledge; nieuwe apparaten hebben de herstelzin nodig of een QR-scan van een apparaat dat al aangemeld is. We kennen dan nog steeds onvermijdelijk het e-mailadres achter die login, maar we zouden geen enkele notitie kunnen lezen, zelfs niet onder dwang.

Het private uiteinde: sla de logins helemaal over en gebruik alleen de herstelzin van 12 woorden. Geen e-mail, geen naam, geen identiteit, en in combinatie met een anonieme Pro-aankoop laat zelfs betalen nergens een naam achter. In ruil daarvoor beheer je de sleutel volledig zelf: raak je de herstelzin kwijt zonder aangemeld apparaat, dan kan niemand je helpen.

Instellingen > Account > Sleutelbeheer toont beide modi met hun voor- en nadelen en laat je wisselen. Als je het serverbeheer verlaat, verwijderen wij onze kopie nadat je drie woorden uit je opgeslagen herstelzin hebt bevestigd. Terugschakelen uploadt de herstelzin opnieuw en vraagt om een uitdrukkelijke keuze. Beide wijzigingen worden ondertekend met je accountsleutel en vereisen een verse authenticatorcode als 2FA aanstaat. Een herstelzinaccount kan een provider koppelen via Account > Accounts en daarna apart voor serverbeheer kiezen; koppelen uploadt de herstelzin niet. Elke modus ondersteunt ook app-vergrendeling met een PIN, biometrisch ontgrendelen en bescherming per notitie.

Nee. Zoeken gebeurt in een volledige-tekstindex die op je apparaat wordt gebouwd en bewaard. Zoekopdrachten verlaten het nooit, resultaten verschijnen ook zonder enige verbinding, en er wordt nooit iets over waar je naar zoekt verstuurd.

Dit is geen beleidskeuze die we stilletjes zouden kunnen terugdraaien, het volgt uit de architectuur: de server heeft alleen cijfertekst, dus er valt aan onze kant niets leesbaars te indexeren of te doorzoeken. Een server die je notities niet kan lezen, kan ze ook niet doorzoeken.

Nee. Er zitten geen AI-functies in de app, er draait geen AI-verwerking op de achtergrond, en er wordt geen model op je inhoud getraind. Je notities zijn altijd versleuteld, op je apparaat en onderweg naar de server, dus er staat op onze servers niets leesbaars om ergens in te stoppen.

Mochten we ooit iets in die richting uitbrengen, dan zou het volledig op je apparaat moeten draaien en strikt op eigen initiatief aan te zetten zijn. Leesbare notities naar een cloudmodel sturen zou de zero-knowledge-belofte breken, dus dat is uitgesloten.

"Alleen-lezen" (in het menu met notitieopties, Pro) vergrendelt een notitie tegen bewerken, zodat een afgerond document niet per ongeluk verhaspeld raakt; het verbergt niets. "Beveiligen" (zelfde menu, Pro) verbergt de inhoud van een notitie achter je PIN of biometrisch ontgrendelen, voor de dingen die je liever niet zichtbaar hebt op een scherm waar soms anderen op meekijken. De titel blijft zichtbaar in de lijst, dus houd het geheim uit de titel.

Beide zijn drempels voor het scherm, geen tweede laag versleuteling. De markeringen reizen mee in de versleutelde gegevens van de notitie, en de notitie wordt bewust niet opnieuw versleuteld met je PIN: zo kan een vergeten PIN nooit gegevens vernietigen. De herstelzin blijft de echte grens: bescherm die eerst, en gebruik deze drempels voor het scherm dat anderen soms zien.

Je wordt nooit buitengesloten. Het vergrendelscherm biedt altijd een uitweg: "Ontgrendelen met PIN", of "Aanmelden met herstelzin". De biometrie is een lokale drempel, geen encryptiesleutel, dus je notities blijven hoe dan ook onaangeroerd.

Herstel daarna de biometrische toegang. Biometrisch ontgrendelen stel je per apparaat in, dus op een nieuwe telefoon, in een nieuw browserprofiel of na een herinstallatie moet je het opnieuw instellen: Instellingen > Beveiliging > "Slot", uitzetten, en dan opnieuw "Biometrisch ontgrendelen inschakelen". Het vereist ook "Dit apparaat vertrouwen" (niet-vertrouwde sessies verdwijnen zodra het tabblad sluit) en hardware met een platform-authenticator (Touch ID, Face ID, Windows Hello). Duikt er een wachtwoordmanager als Bitwarden of 1Password op in plaats van de systeemvraag, sluit die dan en probeer opnieuw, of zet zijn passkey-overname voor de site uit - de app vraagt om de ingebouwde authenticator, maar sommige managers onderscheppen het toch.

Ja, in de apps voor Android, iPhone en iPad, Mac en Windows. Open Instellingen > Beveiliging > Slot en zet Verbergen bij schermopnames aan. Screenshots, schermopnames en scherm delen tonen dan een leeg venster in plaats van je notities, voor zover het apparaat dat toestaat. Op een telefoon verbergt het je notities ook in de appkiezer.

De schakelaar staat standaard uit, geldt alleen voor het apparaat waarop je hem aanzet, en is gratis. Browsers en Linux geven een app geen manier om een opname te blokkeren, dus daar verschijnt de schakelaar niet. Hij werkt op zichzelf en heeft geen app-vergrendeling of PIN nodig.

Stuur een burn-notitie: die maakt van elke notitie een eenmalige versleutelde link die vernietigd wordt op het moment dat hij gelezen wordt, en dat dekt een wachtwoord, een adres of een concept. Voor iets dat de ander houdt, exporteer je de notitie als Markdown, HTML of PDF en stuur je het bestand.

Een notitie die twee mensen live bewerken zou een ander product zijn: de server zou sleutels tussen mensen moeten doorgeven, en de server ver van je sleutels houden is hier het hele ontwerp. Eén account is één persoon met één herstelzin, en dat is wat "we kunnen je notities niet lezen" tot een feit maakt in plaats van tot beleid.

Een burn-notitie is een manier om een notitie te delen met iemand die PrivacyNotes niet gebruikt, waarbij de notitie zichzelf vernietigt. De app versleutelt de inhoud met een eenmalige sleutel en geeft je een link. De sleutel reist mee in het fragment van de link, dat browsers nooit naar servers sturen, dus onze server bewaart cijfertekst die hij niet kan lezen.

Zodra de link voor het eerst geopend wordt, geeft de server de cijfertekst af en verwijdert hem in dezelfde stap: één keer lezen, en dan is hij weg. Links die niet geopend worden, verlopen vanzelf na de tijd die de afzender kiest, van 1 uur tot 7 dagen. Hoe dan ook blijft er niets hangen.

Mail naar privacynotes@lifetimelabs.dev. Datzelfde adres staat in onze met PGP ondertekende security.txt, dus je kunt vooraf controleren of het echt is, en onze publieke sleutel staat ernaast als je je melding liever versleutelt.

We reageren, en als een oplossing afstemming vraagt, spreken we het moment van openbaarmaking eerst met je af. Meldingen komen rechtstreeks terecht bij de mensen die de code schreven, en wie vermelding wil, krijgt die. Test tegen de demo op try.privacynotes.app of een wegwerpaccount, nooit tegen de notities van iemand anders.

Ben je nog op een apparaat aangemeld: ja, dan kun je hem zelf terughalen. Open Instellingen > Beveiliging > Herstelzin en sla hem nu meteen op in je wachtwoordmanager.

Heb je geen aangemeld apparaat en geen herstelzin, dan hangt het ervan af wie de sleutel heeft. Liet je ons hem bewaren toen je je registreerde met Google, Apple of GitHub, meld je dan aan met die login en je bent weer binnen. Bij eigen beheer kan niemand dat: je herstelzin bereikt onze servers nooit, dus er valt niets te resetten en geen supportticket kan helpen. Elke dienst die je versleutelde gegevens na een totaal verlies wél kan herstellen, heeft je sleutels in handen.

De oplossing kost tien seconden: bewaar de herstelzin in een wachtwoordmanager op de dag dat je je account aanmaakt. Is hij al weg en betaal je voor een opslaguitbreiding, dan factureert Paddle je rechtstreeks en kan Paddle die stopzetten zonder je herstelzin: zie een uitbreiding wijzigen of stopzetten.

Er gaat niets verloren, en je kunt de PIN zelf wissen met je herstelzin. De PIN is een slot op het scherm, geen versleutelingssleutel: je notities zijn versleuteld met sleutels uit de herstelzin, dus de herstelzin opent ze. Versleuteling aan vier cijfers koppelen zou betekenen dat een vergeten PIN gegevens vernietigt. Hier gebeurt dat nooit.

Overal waar de app om de PIN vraagt, kies je PIN vergeten? en typ je je 12 woorden. Het staat op het vergrendelscherm, op een beveiligde notitie en in Instellingen > Beveiliging > PIN. De PIN wordt op al je apparaten gewist en je kunt meteen een nieuwe instellen. Biometrisch ontgrendelen verandert niet.

Open vanaf een aangemeld apparaat Instellingen > Account > "Geregistreerde apparaten" en verwijder het verloren apparaat. Zodra dat apparaat de volgende keer online komt, wordt het afgemeld en worden de lokale gegevens gewist, binnen ongeveer een minuut na het volgende gebruik. Het blijft 72 uur zichtbaar onder "Onlangs verwijderd" zodat je kunt bevestigen dat het echt weg is.

Zet de app-vergrendeling (PIN of biometrie) aan op alles wat draagbaar is, en laat het schermslot van je besturingssysteem aan staan. Een apparaat wist zichzelf zodra het opnieuw verbindt, dus tot dat moment staan die lokale drempels tussen een verloren telefoon en je notities. De echte sleutel is de herstelzin: wie jouw 12 woorden heeft, kan zich opnieuw aanmelden. Vermoed je dat de herstelzin zelf gelekt is, volg dan liever het draaiboek bij een gelekte herstelzin.

Voeg je 2FA-reservesleutel toe aan een willekeurige authenticator-app en voer de code in die hij toont wanneer PrivacyNotes erom vraagt. De reservesleutel is de sleutel die je opsloeg toen je 2FA aanzette, en hij werkt elke keer dat je hem nodig hebt.

Ben je zowel je telefoon als de reservesleutel kwijt, dan resetten we 2FA niet, en onze support kan daar niet bij helpen. De notities die al op je apparaten staan, blijven leesbaar.

Om ze te bewaren, ga je op een apparaat dat ze nog heeft naar Instellingen > Import & Export > Exporteren. Maak daarna een nieuwe kluis aan en importeer de export daar.

Het betekent dat onze server de aanmelding van dit apparaat niet meer accepteert, dus de synchronisatie stopt. Een zwakke verbinding of een serverstoring veroorzaakt dit nooit: de app controleert het een tweede keer bij de server voordat hij de melding toont. Je notities zijn veilig op dit apparaat.

Klik op Opnieuw aanmelden. De app vraagt eerst of je je herstelzin hebt bewaard, want om weer binnen te komen heb je die nodig, of de aanmeldmethode waarmee je je hebt geregistreerd. Notities die nog niet zijn gesynchroniseerd, blijven op het apparaat en synchroniseren zodra je bent aangemeld. Hetzelfde venster waarschuwt je als er bestanden nog niet klaar zijn met uploaden, want die worden bij het afmelden verwijderd.

Je hebt onder de motorkap nog steeds een herstelzin van 12 woorden, en die herstelzin alleen meldt je op elk apparaat aan - Google, Apple of GitHub is niet nodig. Open Instellingen > Beveiliging > Herstelzin en sla hem op in je wachtwoordmanager.

Doe dat één keer en het verliezen van je Google-, Apple- of GitHub-account kost je niets: meld je gewoon aan met de herstelzin.

Beschouw de kluis als verbrand. Een herstelzin kan niet worden gewijzigd of gerouleerd, want de herstelzin is de sleutel waarmee alles versleuteld is - dus de oplossing is overstappen naar een verse kluis. Exporteer eerst, in het oude account, alles: Instellingen > Import & Export > Exporteren > "PrivacyNotes-back-up (.zip)".

Meld je af, maak een nieuwe kluis aan (nieuwe 12 woorden), en breng de export terug via Instellingen > Import & Export > Herstellen > "Volledige back-up (.zip)". Verwijder daarna het oude account vanaf een apparaat dat er nog op aangemeld is: Instellingen > Account > "Account & gegevens verwijderen...". Dat wist de gesynchroniseerde gegevens en sluit iedereen buiten die de oude herstelzin heeft. Meldde je je aan met Google, Apple of GitHub, verwijder dan eerst het oude account en meld je daarna opnieuw aan met hetzelfde Google-, Apple- of GitHub-account om de nieuwe kluis te starten.

Twee dingen eerst: zeg een lopende opslaguitbreiding op, want het verwijderen vereist dat, en houd er rekening mee dat Pro bij het account blijft waarop het is gekocht in plaats van mee te gaan naar de nieuwe kluis. Bewaar de nieuwe herstelzin daarna in een wachtwoordmanager en nergens anders: meer preventie is er niet nodig.

In de app: Instellingen > Account, dan "Account & gegevens verwijderen". Dit verwijdert je gesynchroniseerde notities, bestanden, apparaten, instellingen en het account zelf definitief van de server. Er is geen bewaartermijn en geen back-up die we daarna nog zouden kunnen terugzetten, dus exporteer eerst wat je wilt houden (Instellingen > Import & Export).

Twee details: een lopend opslagabonnement moet worden opgezegd voordat je kunt verwijderen (een abonnement dat al is opgezegd, blokkeert het niet), en omdat een herstelzinaccount nooit een e-mailadres of naam bevatte, blijft er geen profiel of mailinglijst over om op te schonen. De lokale gegevens op één apparaat wissen is een aparte actie en raakt je account niet.

Open op het apparaat dat je al gebruikt Instellingen > Beveiliging > Herstelzin. Daar staan je 12 woorden en een QR-code om je aan te melden. Kies op het nieuwe apparaat "Aanmelden met herstelzin" en scan die QR met de camera, upload er een foto van, of typ de woorden. Je notities zijn er binnen seconden.

Een gratis account dekt 2 apparaten en Pro zoveel als je wilt, en twee browsers op één computer tellen als één apparaat. Behandel de QR precies als de herstelzin die hij draagt: laat hem aan niemand zien en laat hem nooit belanden in een fotobibliotheek die naar de cloud van iemand anders synchroniseert.

Alles wat je zou verwachten, en dat allemaal versleuteld op je apparaat: notities, taken, dagboeknotities, je kluis en de bestanden erin. Je instellingen reizen mee - favoriete tags, sorteer- en weergavevoorkeuren, kleurenthema, je PIN (als gezouten hash, nooit de PIN zelf), de app-vergrendeling, de opzet van je trackers en medicatie, en het automatisch legen van de prullenbak. Stel het één keer in en elk apparaat pikt het op.

Een paar dingen blijven bewust op het apparaat zelf: lichte of donkere modus (elk apparaat volgt zijn eigen systeemvoorkeur), biometrisch ontgrendelen (gekoppeld aan de hardware van elk apparaat), en of je ontgrendeld bent (de app sluiten vergrendelt altijd opnieuw). De server bewaart uitsluitend versleutelde blobs en kan er niets van lezen.

Ja. De app is local-first: je notities staan in een database op je apparaat, dus lezen, schrijven en zoeken werken allemaal zonder verbinding. Wijzigingen synchroniseren automatisch zodra je weer online bent, en een afbeelding of bestand dat je offline toevoegt, wacht op dit apparaat en wordt dan ook geüpload.

Je apparaten voegen de notitie detail voor detail samen zodra ze weer synchroniseren, dus een wijziging die op maar één ervan is gemaakt, blijft behouden. Hebben beide de tekst bewerkt terwijl ze los van elkaar stonden (bijvoorbeeld omdat er één offline was), dan toont het apparaat dat als tweede synchroniseert een conflictvenster: houd de versie op dit apparaat, houd die van het andere, of houd beide als aparte notities. Beide versies blijven bewaard tot je een keuze maakt.

Hebben beide apparaten los van elkaar hetzelfde detail gewijzigd, zoals het vastzetten, de map of de titel, dan wordt zonder venster het detail bewaard van het apparaat dat de notitie als laatste heeft bewerkt. Een notitie die op één apparaat definitief wordt verwijderd, wordt overal verwijderd, inclusief een wijziging die een ander apparaat erin aanbracht terwijl ze los van elkaar stonden.

Gratis accounts synchroniseren op maximaal 2 apparaten, en dit venster verschijnt zodra een derde zich probeert te registreren. Verwijder een apparaat dat je niet meer gebruikt rechtstreeks in het venster, of op een bestaand apparaat onder Instellingen > Account (hoe verwijderen werkt). De plek komt meteen vrij, en het verwijderde apparaat blijft 72 uur zichtbaar onder "Onlangs verwijderd". Pro heft de limiet volledig op.

Meerdere browsers op één computer tellen als één apparaat: ze worden gegroepeerd met privacyvriendelijke hashes van grove machinesignalen, op je apparaat berekend met een geheim per account. Een grote browserupdate, of een geharde browser als Brave of Tor die die signalen willekeurig maakt, kan dezelfde machine in een nieuwe plek laten belanden. Verwijder de verouderde vermelding en ga door. Je wordt nooit buitengesloten.

Instellingen > Account toont elk geregistreerd apparaat. Verwijder het apparaat waar je mee stopt: de plek komt meteen vrij (handig op het gratis plan met 2 apparaten), en het verwijderde apparaat wordt afgemeld zodra het opnieuw probeert te synchroniseren. Het blijft 72 uur zichtbaar onder "Onlangs verwijderd" zodat je kunt zien dat het echt weg is.

Verwijderen maakt de plek vrij en meldt dat apparaat af; de toegang wordt bepaald door de herstelzin. Wie jouw 12 woorden heeft, kan zich opnieuw aanmelden, dus is een apparaat verloren of gestolen, bescherm dan eerst de herstelzin en laat de app-vergrendeling (PIN of biometrie) aan staan. Dat is wat voorkomt dat een gevonden apparaat een open deur is.

Er wordt nooit iets verwijderd. Zodra nieuwe wijzigingen er niet meer bij passen, zegt de synchronisatie dat: "Opslag vol. Sommige notities konden niet synchroniseren." Bestaande gegevens blijven synchroniseren, nieuwe groei niet. Blijf je boven de limiet, dan start een aftelling van 90 dagen, getoond als een amberkleurige banner. Lezen, dingen kleiner maken, verwijderen en exporteren blijven al die tijd gewoon werken.

Na 90 dagen boven de limiet pauzeert de synchronisatie: de banner wordt rood ("Synchronisatie gepauzeerd. Je zit al 90+ dagen over je opslaglimiet."). De app werkt op elk apparaat nog volledig; wijzigingen blijven gewoon lokaal tot je weer onder de limiet zit. Herstel is meteen en doe je zelf: maak ruimte vrij - de prullenbak legen telt mee - of neem meer opslag onder Instellingen > Opslag, en de synchronisatie hervat vanzelf. Dit is het bewuste tegenovergestelde van diensten die gegevens boven de limiet automatisch verwijderen.

Ja. Open Instellingen > ID & Sync en druk op "Synchronisatie pauzeren". Dat apparaat stuurt dan niets meer naar de server: geen notities, geen instellingen, geen bestanden. Je schrijft precies zoals eerst, alles stapelt zich lokaal op, en zodra je hervat gaat het in één keer omhoog.

De pauze hoort alleen bij dat apparaat. Hij reist niet naar je andere apparaten en heft zichzelf nooit op, want een schakelaar die zegt "dit apparaat praat met niemand" mag door niets anders dan jou worden teruggezet. Eén ding loopt met opzet door: het kleine hartslagsignaal waardoor een verwijderd apparaat leert dat het verwijderd is. Zo wist een verloren apparaat zichzelf toch.

Op Android wel. Open Instellingen > ID & Sync en zet "Bestanden alleen via wifi" aan. Je notities blijven op elke verbinding synchroniseren, want tekst is minuscuul. Alleen afbeeldingen en bijlagen wachten, en die gaan omhoog zodra wifi terug is in plaats van de volgende poging af te wachten.

Op Android zit de schakelaar, omdat Android het enige platform is waarvan de app-weergave wifi tegenover mobiel betrouwbaar meldt, en een schakelaar die gokt is minder waard dan geen schakelaar. Op een verbinding met een datalimiet elders doet "Synchronisatie pauzeren" hetzelfde werk met grover gereedschap en werkt het overal.

Je kunt op elk moment alles exporteren, volledig op je eigen apparaat gemaakt: Markdown-bestanden in een zip met bijlagen erbij, gewone JSON, of zelfstandige HTML - per notitie of voor je hele account. De zip is de "PrivacyNotes-back-up (.zip)", en die kun je herstellen, net als de versleutelde back-ups; JSON en HTML zijn om te lezen en voor je volgende app. Kluisitems hebben hun eigen route, "Kluisexport (.json)", die het formaat van Bitwarden schrijft en je gebruikersnamen, wachtwoorden, URL's, kaartgegevens en 2FA-sleutels meeneemt naar Bitwarden, 1Password of KeePass.

Het staat allemaal onder Instellingen > Import & Export > Exporteren. Importeren gaat net zo, vanuit Obsidian, Evernote, Apple Notes, Standard Notes, Bitwarden en meer: de volledige lijst staat in overstappen vanuit een andere app. Lock-in hoort niet bij het verdienmodel.

Exporteer "Versleutelde volledige back-up (.pnbackupz)" onder Instellingen > Import & Export > Exporteren. Hij versleutelt alles - notities, dagboeken, kluisitems, taken, afbeeldingen, audio en bestanden - met de sleutel van je herstelzin, dus je kunt hem op een cloudschijf of een USB-stick parkeren, en hij herstelt met je herstelzin op elk apparaat.

Hij gaat open met de herstelzin die hem maakte, dus bewaar er een "PrivacyNotes-back-up (.zip)" naast als je ooit overstapt naar een nieuwe herstelzin: dezelfde inhoud, herstelt in elke kluis, en leesbaar op je schijf, dus bewaar hem op een plek die je vertrouwt. "Versleutelde back-up (.pnbackup)" dekt tekst en metadata in plaats van afbeeldingen en bestanden, en "Tekstback-up (.json)" en het HTML-archief zijn formaten voor overdraagbaarheid en niet voor herstel.

Waarom lokale back-ups bewaren als alles al synchroniseert? Omdat synchronisatie geen back-up is: ze geeft verwijderingen trouw door, ook die van een gecompromitteerde server die je apparaten vervolgens spiegelen. Een kopie op je eigen schijf is de enige die geen enkele servergebeurtenis kan raken. Exporteer vóór grote imports, vóór je vertrekt, en op een ritme dat je volhoudt.

Open Instellingen > Import & Export > Herstellen en kies het formaat dat je hebt. "Volledige back-up (.zip)" neemt de hele export: notities, dagboeken, kluisitems, taken, afbeeldingen, audio en bestanden. "Versleutelde back-up (.pnbackup, .pnbackupz)" neemt beide versleutelde exports. Je bestand wordt op je apparaat gelezen en ontsleuteld, en herstellen is gratis in elk plan.

Een herstel koppelt notities op id. Een notitie die je al hebt wordt alleen bijgewerkt als de versie in de back-up nieuwer is, een notitie in je prullenbak komt er weer uit, een notitie die je mist wordt één keer toegevoegd, en hetzelfde bestand opnieuw herstellen verandert niets, tenzij je tussendoor een herstelde notitie hebt bewerkt: dan komt de oudere versie terug naast je bewerking. Een bestand zonder id's van ons, uit een andere app of uit een back-up van een oudere versie van deze app, voegt zijn notities elke keer als nieuwe toe. Beide versleutelde formaten gaan alleen open in het account dat ze maakte, omdat ze versleuteld zijn met de sleutel van de herstelzin van dat account; een .zip kun je in elke kluis herstellen (welke back-up je maakt).

Eerst op je apparaat, en dat is de kopie waar je mee werkt: de app is local-first, dus je kunt je notities ook offline openen en bewerken. De gesynchroniseerde kopie staat op servers in Zürich, Zwitserland. Daar staan je publieke sleutel, versleutelde blobs van je notities, bestanden en instellingen, plus de tijdstempels en groottes die voor synchronisatie nodig zijn. Geen titels, geen tekst, geen tags.

Het land telt minder dan de versleuteling. Alles is altijd versleuteld, op je apparaat en onderweg naar de server, dus die kopie zou onleesbaar zijn waar hij ook stond: Zwitserland is een bonus, niet de belofte. Wat er synchroniseert somt het punt voor punt op.

De kopie op je apparaat is ook versleuteld. Notities worden op schijf verzegeld met een sleutel die bij het ontgrendelen uit je herstelzin wordt afgeleid, dus een kopie van de opslag van de app op je apparaat, of een gestolen back-up daarvan, bevat versleutelde data, niet je notities.

In één map per installatie, in het app-datagebied van je account. Waar die map staat, hangt af van het platform:

• macOS: ~/Library/WebKit/app.privacynotes/WebsiteData/
• Windows: %LOCALAPPDATA%\app.privacynotes
• Linux: ~/.local/share/app.privacynotes, of app.privacynotes.appimage bij de AppImage, die zijn eigen web-engine meebrengt en dus een eigen profiel houdt
• Android, iOS: de privéopslag van de app, die geen enkele andere app kan openen
• Browser: je browserprofiel, onder use.privacynotes.app

Wat daar staat is versleutelde data. Elke notitie is één verzegeld blok met de titel, de tekst en de tags erin, geopend door een sleutel die bij het ontgrendelen uit je herstelzin wordt afgeleid, dus een gekopieerde map bevat niets leesbaars. Alleen wat de lokale index nodig heeft blijft leesbaar: id's, tijdstempels, het soort item en markeringen zoals vastgezet of verwijderd.

Wil je je notities naar een ander apparaat halen of zelf een kopie bewaren, gebruik dan Instellingen > Import & Export > Exporteren en kies "Versleutelde volledige back-up (.pnbackupz)". Hij bevat alles, is versleuteld met de sleutel van je herstelzin en herstelt met je herstelzin op elk apparaat. Meer over back-ups.

De prullenbak is geen archief: standaard wordt alles erin na 30 dagen definitief verwijderd. De schakelaar zit in de weergave Prullenbak zelf, met het label "Na 30 dagen automatisch verwijderen" - zet hem daar uit als je de prullenbak voor altijd wilt bewaren, en de instelling synchroniseert naar al je apparaten. Het opschonen draait op je apparaat wanneer de app opent, omdat de server niet kan zien welke versleutelde notities in de prullenbak zitten.

Definitief verwijderd betekent weg: geen apparaat en niemand aan onze kant kan het terughalen, alleen een back-up die je eerder hebt gemaakt. Gebruik je de prullenbak als een ooit-misschien-stapel, zet dan automatisch verwijderen uit of herstel notities vóór dag 30. Tot die tijd tellen notities in de prullenbak nog mee voor je opslag - "Legen" in dezelfde weergave maakt die ruimte meteen vrij.

Archiveren haalt een item uit je lijsten zonder het te verwijderen. Kies Archiveren in het "..."-menu of het rechtsklikmenu van het item, of in de selectiebalk voor meerdere items tegelijk. Gearchiveerde items verdwijnen uit Alles, hun sectie, Vastgezet en de tellers van mappen en tags, en wachten in de weergave Archief onderaan de zijbalk, die verschijnt zodra er iets is gearchiveerd. Wil je ze in Alles en in de tellingen houden, vink dan Archief aan in de kolom Alles van Instellingen > Lijsten. Uit archief halen op dezelfde plekken haalt een item terug.

De prullenbak is voor dingen die weg moeten: hij verwijdert ze na 30 dagen definitief, tenzij je dat uitzet. Het archief verwijdert nooit iets, en gearchiveerde items blijven binnen bereik, want zoeken in Alles, de functie ‘Ga naar’ en notitielinks vinden ze nog steeds. Ze synchroniseren en blijven versleuteld zoals al het andere, en ze tellen nog steeds mee voor je opslag. Archiveren werkt voor elk type item en is gratis.

Ja, met Pro. Open het "..."-menu van de notitie en kies "Geschiedenis" om tot 20 eerdere versies te doorlopen en te herstellen. Bij het herstellen gaat niets verloren: de huidige tekst wordt eerst als versie bewaard, dus je kunt heen en weer stappen. Versies zijn versleuteld zoals de notitie zelf, dus wij kunnen ze evenmin lezen.

Er wordt hoogstens één momentopname per minuut gemaakt, dus twee bewerkingen met seconden ertussen delen één versie. De geschiedenis is de enige Pro-functie die via de server loopt, en daarom houdt de demo in plaats daarvan een eigen lokale kopie bij. Elk plan heeft daarnaast de prullenbak, die een verwijderde notitie 30 dagen bewaart.

De Kluis is een apart onderdeel voor gestructureerde geheimen: logins met gebruikersnamen en wachtwoorden, creditcards en betaalpassen, en SSH-sleutels. Items krijgen echte velden in plaats van vrije tekst, logins tonen een icoontje van de site, en alles is versleuteld op je apparaat, net als de rest van je gegevens.

Het geeft die handvol inloggegevens die anders verspreid over je notities belanden een nette, beschermde plek. Combineer het met de app-vergrendeling en PIN-beveiliging voor een dubbele beveiliging van je gevoeligste items. Een Bitwarden-import belandt hier automatisch.

Ja. Een login in de Kluis heeft een veld "2FA-code" dat een base32-geheim of een hele otpauth://-link aanneemt, en een Bitwarden-import brengt bestaande sleutels mee. De sleutel wordt versleuteld opgeslagen en gesynchroniseerd in elk plan, ook het gratis. Pro maakt er de rollende code met aftelling van, dus je hebt geen tweede app ernaast nodig.

Een wachtwoord en zijn eenmalige code in dezelfde kluis betekent dat één ontgrendeld apparaat beide factoren draagt, dezelfde afweging die elke wachtwoordmanager met ingebouwde codes maakt. Voor de meeste accounts wint het gemak, zeker met de app-vergrendeling of een PIN ervoor. Wil je de twee factoren liever scheiden voor je e-mail of je bank, zet die codes dan elders en laat de Kluis de rest dragen.

Ja. Klik met rechts op een notitie, of open haar deelmenu, en kies "Afdrukken / opslaan als PDF". Het afdrukvenster van je systeem opent, dus je stuurt hem naar een printer of slaat er een PDF op. De pagina wordt netjes op wit gezet met je opmaak intact, welk thema je in de app ook gebruikt.

Hij ontstaat op je apparaat zoals elke andere export, dus er wordt niets geüpload om hem te maken. Voor meerdere notities tegelijk: selecteer ze en exporteer als HTML, dan krijg je één afdrukbare pagina per notitie. De "PDF voor je arts" onder Statistieken is een apart welzijnsrapport dat daarvoor gebouwd is en Pro vraagt.

Elk bestandstype: afbeeldingen, pdf's, audio, archieven, wat je er ook in sleept. Elk bestand is altijd versleuteld, op je apparaat en onderweg naar de server, net als notitietekst, en de weergave Bestanden verzamelt alle bijlagen op één plek.

De limiet per bestand is 5 MB op het gratis plan en 50 MB op Pro. Bestanden tellen mee voor je totale syncopslag (50 MB gratis, 500 MB op Pro, uit te breiden tot 5,5 GB met opslaguitbreidingen), en de opslagbalk bij Instellingen > Opslag laat altijd zien hoe je ervoor staat.

Alles wat je synchroniseert, op zijn versleutelde grootte: notitietekst, afbeeldingen, audio-opnamen en bijlagen. De balk onder Instellingen > Opslag toont het totaal; wat een notitie zelf inneemt, staat in zijn notitieopties als "Gebruikte opslag". Notities in de prullenbak tellen mee totdat de prullenbak geleegd is.

Om snel ruimte vrij te maken, open je Bestanden, sorteer je op Grootte, en verwijder je de grootste items - bijlagen overtreffen tekst met gemak in bijna elk account. Leeg daarna de prullenbak: de weergave Prullenbak laat zien hoeveel ruimte "Legen" vrijmaakt. Tekst alleen vult vrijwel nooit een quotum; zelfs de gratis 50 MB bevat tienduizenden gewone notities.

Je ruimte is al vrij. Zodra de verwijdering synchroniseert, tellen die bytes niet meer mee voor je quotum, op de server net zo goed als op dit apparaat. Toont de balk nog het oude getal, druk dan op het vernieuwpictogram ernaast: dat telt opnieuw vanaf de server en laat alles weg wat al in de wachtrij voor verwijdering staat. Een apparaat dat offline was, houdt zijn eigen laatste telling tot het bijgewerkt is.

De "paar dagen" waar de app het over heeft gaan over het versleutelde bestand zelf, niet over je quotum, en dat wachten is bewust. Een bestand uit de opslag verwijderen is definitief, er is geen prullenbak om het uit terug te vissen. Een apparaat dat nog niet klaar is met synchroniseren heeft een onvolledig beeld van je notities en zou een afbeelding kunnen verwijderen die een andere notitie nog toont. Daarom wacht een bestand minstens 24 uur, en haalt alleen een apparaat met een schoon afgeronde synchronisatie het weg. Dat geduld kost je niets, want de ruimte werd bijgeschreven op de dag dat je verwijderde.

De foutmelding noemt welk plafond je raakte. Per bestand: 5 MB op het gratis plan, 50 MB op Pro, 100 MB met een opslaguitbreiding. In totaal: alles wat je synchroniseert moet in de opslag van je account passen (50 MB gratis, 500 MB op Pro, meer met uitbreidingen), dus een vol quotum laat een upload mislukken, zelfs als het bestand klein is. Elk bestandstype is toegestaan.

Bekijk de opslagbalk in de weergave Bestanden of onder Instellingen > Opslag, en kies dan de goedkoopste oplossing: maak ruimte vrij, upgrade, of verklein het bestand (telefoonfoto's zijn vaak originelen van meerdere MB; een gecomprimeerde JPEG is een fractie van de grootte). Een upload die mislukt doordat er geen verbinding is, blijft bewaard en gaat niet verloren: het bestand blijft op dit apparaat en gaat vanzelf omhoog zodra je weer online bent, en tot die tijd telt Instellingen > ID & Sync het als wachtend.

Ja. Beide instellingen staan standaard aan omdat we van onze gebruikers houden: we willen dat je opslagruimte bespaart en je privacy behoudt. Ruimtebespaarder verkleint een grote afbeelding tot 2048 pixels en slaat hem op als JPEG met 85 % kwaliteit, wat alle detail bewaart dat een scherm kan tonen. Locatiegegevens verwijderen haalt de EXIF-metadata die een camera in een foto schrijft, inclusief de GPS-locatie, weg voordat de afbeelding wordt opgeslagen. Beide gelden voor elke afbeelding in de app: geplakt in een notitie, toegevoegd als bestand of geïmporteerd.

Zet een van beide uit onder Instellingen > Afbeeldingen, waar contactfoto's een derde schakelaar hebben die ze op 512 pixels houdt. De instellingen gelden alleen voor nieuwe afbeeldingen; bestanden die geen afbeelding zijn, worden precies zo opgeslagen als ze zijn. HEIC- en TIFF-afbeeldingen worden omgezet naar JPEG, omdat alleen Safari ze kan tonen. Een back-up die je terugzet, wordt byte voor byte teruggeschreven.

Typ zoveel je wilt - bij normale notities komt de grootte nooit ter sprake. Wordt één notitie heel groot, dan verschijnt er een kleine hint eronder die in drie stappen oploopt: rond 50.000 woorden meldt hij dat de notitie lang wordt en op tragere apparaten kan haperen; rond 75.000 woorden kleurt hij amber, wat betekent dat het bewerken kan gaan stotteren; en rond 100.000 woorden stelt hij voor de notitie te splitsen omdat je de synclimiet nadert. Het zijn richtlijnen, geen harde grenzen, en niets houdt je tegen om door te gaan.

Die synclimiet is het enige echte plafond. Eén notitie kan zo'n 1 MB tekst bevatten zodra hij versleuteld is - heel grofweg 120.000 woorden aan gewone Engelse tekst, en minder bij een niet-Latijns schrift of zware opmaak. Een notitie daarboven blijft werken en blijft veilig op het apparaat waarop je hem schreef, maar die ene notitie synchroniseert niet naar je andere apparaten (je ziet dan een melding "synchroniseren mislukt"). De rest van je notities heeft er geen last van: één te grote notitie blokkeert nooit iets anders.

De oplossing is eenvoudig: splits een heel lange notitie in een paar kleinere. De inhoud is identiek, hij synchroniseert zonder problemen, en de editor blijft snel. Een live woordenteller onder elke notitie laat je de grootte volgen terwijl je schrijft.

De web-app bewaart je notities in de opslag van je browser, dus sitegegevens voor PrivacyNotes wissen veegt de lokale kopie weg en meldt je af. Alles wat al gesynchroniseerd was, is veilig: meld je aan met je herstelzin van 12 woorden en het komt terug. Wat nog niet gesynchroniseerd was, is weg, omdat wij er nooit een kopie van hadden.

Doe daarom twee dingen. Controleer of de voettekst "Synced" zegt voordat je iets wist, en bewaar je herstelzin in een wachtwoordmanager, want een geleegde browser kan er niet netjes om vragen. De desktop- en mobiele apps hebben er niets mee te maken: die hebben hun eigen opslag, waar een browseropruiming nooit aankomt.

Nee. De Android-app houdt zijn gegevens buiten de cloudback-up van de telefoon, dus er komt niets van in Google Drive terecht. De reden is de sleutel, niet de notities: waar je Dit apparaat vertrouwen koos, staan je 12 woorden op dat apparaat om je aangemeld te houden, en een cloudback-up is geen plek voor de sleutel die je notities ontsleutelt.

Een nieuwe telefoon begint dus leeg: installeer de app, meld je aan met je 12 woorden en alles wat gesynchroniseerd was komt binnen. Herstellen wacht op die eerste synchronisatie, zodat een back-up die je meeneemt wordt afgestemd op wat het account al bevat in plaats van dubbel te worden toegevoegd. Wat nooit synchroniseerde staat alleen op de oude telefoon, dus controleer eerst of de voettekst "Synced" zegt, of neem een "PrivacyNotes-back-up (.zip)" mee uit Instellingen > Import & Export > Exporteren (welke back-up je maakt).

Een directe overdracht van telefoon naar telefoon bij het instellen is iets anders: sommige telefoons verplaatsen daarbij app-gegevens, en Android geeft een app geen betrouwbare manier om dat te weigeren. Die kopie verlaat je twee apparaten nooit, dus wis de oude telefoon daarna.

Eerst exporteren, dan verwijderen - beide doe je zelf. Instellingen > Import & Export > Exporteren dekt elke uitweg: "PrivacyNotes-back-up (.zip)" voor een volledige kopie, overdraagbare Markdown en HTML voor je volgende notitie-app, en "Kluisexport (.json)" in een Bitwarden-compatibel formaat voor je volgende wachtwoordmanager. Exports worden op je apparaat gemaakt.

Dan Instellingen > Account > "Account & gegevens verwijderen...": typ DELETE, en je gesynchroniseerde notities, bestanden, apparaten, instellingen en het account zelf worden definitief verwijderd zonder bewaartermijn (details). Een lopende opslaguitbreiding moet eerst worden opgezegd onder Instellingen > Opslag. Een account met alleen een herstelzin laat niets achter om op te schonen, want we wisten nooit wie je was. Geen duistere trucs en geen e-mails om je terug te winnen - je gegevens zijn van jou, ook op weg naar buiten.

Je houdt ze. Je notities, taken, dagboeknotities en kluisitems staan op je apparaat omdat de app local-first is, en ze exporteren naar Markdown, JSON of HTML werkt offline. Een afbeelding of bestand blijft op een apparaat zodra je het daar toevoegt of opent, en een bestand dat dit apparaat nooit heeft geopend, wordt opgehaald als je het opent. Maak daarom een volledige back-up: die haalt elke afbeelding en elk bestand op dat dit apparaat mist, en meldt het als er een niet opgehaald kan worden.

De versleutelingscode is bovendien open source, dus het formaat blijft onafhankelijk leesbaar, zelfs in een wereld waarin onze servers van de ene op de andere dag verdwijnen.

Vooral door zo weinig mogelijk te bewaren. Meld je je aan met een herstelzin, dan is er geen naam, e-mailadres of identiteit vastgelegd om op te vragen: je gegevens zijn cijfertekst onder een willekeurige publieke sleutel, gehost in Zürich, Zwitserland. Meld je je aan met Google, Apple of GitHub, dan bestaat er precies één identificator - het e-mailadres achter die login, gekoppeld aan die sleutel. Factuurgegevens voor Pro liggen bij Paddle, de merchant of record, niet bij ons.

Elk recht regel je zelf en meteen, zonder aanvraagformulier: inzage en overdraagbaarheid zijn Instellingen > Import & Export (volledige export in open formaten), wissen is Instellingen > Account > "Account & gegevens verwijderen..." zonder bewaartermijn, en rectificatie is je notities bewerken. De formele versie, inclusief hoe je ons bereikt voor alles wat de app niet zelf kan, staat in het privacybeleid.

Ja, en het gaat om advertenties. We kopen plaatsingen op andere sites en betalen creators, dus we moeten weten welke daarvan echt mensen opleveren. Verspild advertentiegeld is hoe dan ook een kostenpost voor het product, dus meten we het in de kleinste vorm die de vraag beantwoordt.

De marketingwebsite telt de klikken op onze links als totalen, per link en per land, zonder enige identificatiecode: geen cookie, geen bezoekersprofiel, geen script van derden. Als je een account aanmaakt, slaat dat twee korte woorden op uit een gepubliceerde lijst: via welke link je binnenkwam, als die er was, en hoe je de app hebt geïnstalleerd, bijvoorbeeld “android-play”.

Beide woorden worden één keer geschreven bij het aanmaken van het account, nooit bijgewerkt, en verwijderd met je account. Verder wordt er niets over je aankomst bewaard. Sluit je het tabblad voordat je je aanmeldt, of haalt je browser de link weg, dan wordt er geen woord opgeslagen. De apps bevatten geen analyse van wat je schrijft, geen pixels en geen trackers van derden: open je netwerktabblad en controleer het.

Gratis is het volledige product, geen voorproefje: notities, taken, dagboek en kluis, allemaal versleuteld op je apparaat, offline gebruik, importeren en exporteren - op maximaal 2 apparaten met 50 MB syncopslag.

Pro is een eenmalige aankoop die daar een onbeperkt aantal apparaten aan toevoegt, plus 500 MB syncopslag (uit te breiden), versiegeschiedenis van notities, grotere bijlagen, notities vergrendelen en met een PIN beveiligen, uitgebreide welzijnsanalyse, zen-modus en alle kleurenthema's.

Omdat de dienst met opzet goedkoop te draaien is. De app is local-first en notities zijn kleine versleutelde blobs, dus de server doet weinig meer dan ze bewaren en tussen je apparaten doorgeven. Geen analyse van wat je schrijft, geen pixels of trackers van derden, geen AI-functies die rekenkracht opslurpen, geen supportafdeling.

De enige kostenpost die wél groeit met de tijd is opslag, en die is navenant geprijsd: opslag boven de inbegrepen 500 MB is een kleine jaarlijkse uitbreiding. Eenmalige kosten reken je één keer, terugkerende kosten keren terug. Het model hoeft alleen zichzelf te bedruipen, en dat doet het.

30 dagen, zonder vragen. Is Pro niets voor jou, vraag dan binnen 30 dagen na aankoop een volledige terugbetaling aan en het bedrag gaat terug naar de oorspronkelijke betaalmethode. Klanten in de EU behouden daarnaast hun wettelijke herroepingsrecht van 14 dagen.

Betalingen worden verwerkt door Paddle, onze merchant of record, dus terugbetalingen lopen rechtstreeks via Paddle: beantwoord de e-mail met je aankoopbon of ga naar paddle.net. Het volledige beleid staat in de algemene voorwaarden.

Ja. Pro hangt aan je account, niet aan een apparaat, platform of store. Koop het één keer, meld je overal aan met dezelfde herstelzin (of dezelfde Google-, Apple- of GitHub-login), en Pro is daar ook actief.

Dat geldt ook voor platforms die nog niet bestaan: komt er een nieuwe app uit, dan gaat je bestaande Pro zonder extra kosten mee.

Ja. Pro en opslag hangen aan je account, niet aan een platform of store. Koop op het web en elke app waarop je je aanmeldt is Pro, ook de store-builds; koop in een store-build en de web- en desktop-apps ontgrendelen op dezelfde manier. Aanmelden ís het herstellen, want het recht volgt het account. Een store-build heeft daarnaast een knop Aankopen herstellen onder Instellingen > Account, die aan Apple of Google vraagt wat je bezit en het na een herinstallatie opnieuw ontgrendelt.

Het enige verschil is wie je factureert. Webaankopen lopen via Paddle en beheer je in de app onder Instellingen > Opslag. Aankopen binnen een store-build (de App Store vandaag, Google Play zodra die app uitkomt) worden door die store gefactureerd: terugkerende opslag zeg je op in de abonnementsinstellingen van de store, en terugbetalingen volgen het proces van de store. Hoe dan ook is het overal hetzelfde account en dezelfde Pro - ook op platforms die nog niet bestaan.

Geef het een minuut en herlaad dan de app. Na het afrekenen controleert de app ongeveer 20 seconden lang de Pro-status en ontgrendelt hij zichzelf, en na het herladen wordt de Pro-status bij het opstarten opnieuw gecontroleerd. Kwam de betaling binnen maar loopt de activering achter, dan meldt een banner "Je betaling is binnen, maar het activeren van Pro duurt langer dan normaal" - die toestand lost zich in vrijwel alle gevallen vanzelf op. In store-builds wordt een aankoop die niet gevalideerd kon worden opnieuw geprobeerd als je de app herstart, en een aankoop die nooit actief wordt, betaalt de store automatisch binnen 3 dagen terug.

Nog steeds vergrendeld? Het is bijna altijd een accountverwarring: Pro hangt aan het account dat bij de aankoop was aangemeld, dus een andere herstelzin - of een Google-, Apple- of GitHub-login in plaats van je herstelzinkluis - is een ander account. Vergelijk de Account-ID onder Instellingen > ID & Sync op het apparaat waarop je kocht. Zit het echt vast, meld het dan en vermeld die Account-ID: die identificeert de aankoop en onthult niets over je notities.

Pro bevat 500 MB versleutelde syncopslag. Heb je meer nodig, dan kun je daar opslaguitbreidingen bovenop stapelen: 1 GB voor $4,80 per jaar, 2 GB voor $8,40, of 5 GB voor $18, tot in totaal 5,5 GB. Opslaguitbreidingen zijn de enige terugkerende aankoop in het product, omdat opslag het enige is dat ons elke maand dat je het gebruikt geld kost.

Alles regel je bij Instellingen > Opslag: stap over naar een groter pakket (je betaalt alleen het verschil naar rato) of zeg het op wanneer je wilt en houd de ruimte tot de periode die je betaald hebt afloopt. Pro zelf blijft hoe dan ook voor altijd van jou.

Instellingen > Opslag is het bedieningspaneel. Overstappen naar een groter pakket gaat meteen in. Op het web toont de bevestiging het exacte bedrag naar rato dat vandaag in rekening wordt gebracht voordat je bevestigt, en de verlengdatum verschuift niet; in de Play Store en de App Store toont het betaalvenster van de winkel het bedrag, en Apple betaalt het ongebruikte deel van je lopende jaar terug en start een nieuw jaar. "Opslag stopzetten" houdt je extra ruimte tot het einde van de periode die je al betaald hebt. Wil je naar een kleiner pakket, zet het huidige stop en koop het kleinere zodra de periode afloopt.

Passen je gegevens na afloop nog binnen de resterende limiet, dan houdt het daarmee op; zo niet, dan wordt er niets verwijderd en begint de levenscyclus van 90 dagen boven de limiet. Een mislukte verlenging toont een banner met een link "Kaart bijwerken" om de betaling in Paddle te herstellen.

Opzeggen van buiten de app kan ook, en dat is het antwoord als je je niet kunt aanmelden. Paddle is onze merchant of record en factureert je rechtstreeks: gebruik de link "Abonnement beheren" in je bonmail, of de supportchat op paddle.net. Bij een store-build is het hetzelfde idee, dus zeg het daar op in de eigen abonnementsinstellingen van de store.

Twee accounts is het antwoord, en een tweede beginnen kost niets: elk krijgt 2 apparaten en 50 MB gratis. Een account is één herstelzin van 12 woorden, en wie die herstelzin heeft, heeft alles erin: elke notitie, elk kluisitem, op elk apparaat. Met aparte accounts heeft iedereen zijn eigen privénotities. Pro koop je per account.

Wil je één specifiek ding overhandigen, stuur dan een burn-notitie in plaats van je herstelzin. Een gedeeld huishoudaccount werkt prima als dat echt is wat je wilt: bewaar de herstelzin in een gedeeld item in de wachtwoordmanager, en ga ervan uit dat iedereen die hem ooit had alles erin heeft gezien.

Op het werk gebruiken kan, en veel mensen doen dat. Het is van opzet een gereedschap voor één persoon: je eigen account, je eigen herstelzin, je eigen Pro-aankoop, en iedereen in een team houdt zijn eigen sleutel. Er is geen gedeelde werkruimte, geen beheerconsole en geen centrale facturatie.

Weeg dat af voordat je erop standaardiseert. Zero-knowledge-versleuteling betekent dat de notities toebehoren aan wie ze schreef, precies wat een journalist, een advocaat of een adviseur wil, en daarom brengt een organisatie die sleutelbewaring of auditlogs nodig heeft die onder in een systeem dat daarvoor gebouwd is. Voor een individuele professional is het de sterkste positie die er is: niemand kan gedwongen worden af te geven wat niemand kan lezen.

Minder dan je misschien denkt. Het afrekenen loopt via Paddle, de merchant of record: je naam, kaartnummer en factuuradres gaan naar Paddle voor de betaling en de belasting, en raken onze servers nooit.

Paddle beheert je factuurgegevens; wat onze database bereikt, is je publieke sleutel, het bedrag en het ordernummer, en bij een opslaguitbreiding de grootte en de verlengingsdata. Ons Paddle-account kan beide kanten zien, en wij zoeken niet op wie je bent. Wil je je naam buiten de aankoop houden, betaal dan met een e-mailalias en een gemaskeerde kaart.

Ja, met twee gangbare hulpmiddelen. Gebruik voor de bon een e-mailalias: Apple Hide My Email, DuckDuckGo Email Protection, SimpleLogin, Firefox Relay en addy.io sturen allemaal door naar je echte inbox zonder die bloot te geven. Gebruik voor de betaling een gemaskeerde kaart: privacy.com genereert in de VS virtuele kaarten die werken met elke naam die je invult, en veel banken en diensten elders (Revolut bijvoorbeeld) bieden wegwerpkaarten die hetzelfde doen.

Bij het afrekenen vraagt Paddle om een e-mailadres, een betaalmethode en een land (plus in sommige regio's een postcode) om de belasting te berekenen. De alias ontvangt de bon, de gemaskeerde kaart draagt de naam die je hem gaf, en de belastinglocatie herleidt je tot een regio, meer niet. Houd de alias wel in leven: de e-mail met de bon is je aankoopbewijs en je kanaal voor een terugbetaling.

Gecombineerd met een herstelzinaccount heeft geen enkele partij het volledige plaatje: je bank ziet een kaartoplading, Paddle ziet een alias en een gemaskeerde kaart, en wij zien een publieke sleutel die Pro is geworden, naast die alias in ons Paddle-account.

Pro blijft bij het account waarop je het hebt gekocht, en je herstelzin is de enige sleutel tot dat account. Lekt de herstelzin en stap je over naar een nieuwe kluis, dan verhuist Pro niet mee, en niemand kan het met de hand overzetten, wij ook niet. De app zegt dit bij de registratie en nog een keer voordat je je afmeldt: de 12 woorden zijn de enige weg naar binnen.

Heb je Pro in de afgelopen 30 dagen gekocht, dan kun je een volledige terugbetaling krijgen en het opnieuw kopen op de nieuwe kluis. Elke terugbetaling kost ons transactiekosten, dus bewaar die alsjeblieft voor een echt lek. Hoe je je notities verhuist en de oude kluis sluit, staat in wat te doen als je herstelzin gelekt is. Bewaar de nieuwe herstelzin in een wachtwoordmanager en typ hem nergens anders in.

Op web, macOS, Windows, Linux, iOS en Android. Elke app is uit dezelfde kern gebouwd, versleutelt je notities op dezelfde manier op je apparaat en synchroniseert via hetzelfde account. In de downloadsectie staan altijd de nieuwste versies.

De native apps hebben macOS 13 of nieuwer, Windows 10 of nieuwer, iOS 17.4 of nieuwer, Android 7.0 of nieuwer, of een Linux-distributie met webkit2gtk 4.1 (Ubuntu 22.04+, Debian 12+ of gelijkwaardig) nodig. Daaronder installeert of start de app niet, dus gebruik dan de webapp.

De webapp is volwaardig, geen noodoplossing: hij bewaart je notities op je apparaat en werkt offline, dus elke moderne browser is altijd een manier om binnen te komen.

Dat hoeft niet. De apps voor Mac en Windows en de Linux-AppImage zoeken naar een update als ze starten en als je ernaar terugkeert, hoogstens elke 12 uur, en downloaden die op de achtergrond. Een melding zegt dan Update beschikbaar, met Herstarten om af te ronden en Changelog om te zien wat er nieuw is.

Het Linux-pakket .deb update je met een nieuwe download: de melding biedt Downloaden, dat de downloadsectie opent, en je installeert het nieuwe pakket over het oude heen. Een .deb die te oud is om veilig te synchroniseren, pauzeert de synchronisatie tot je dat doet. Heb je op Windows met Scoop geïnstalleerd, voer dan scoop update privacynotes uit; de melding heeft daarvoor Opdracht kopiëren. Op een Mac heeft Homebrew geen upgrade-opdracht nodig, want de app werkt zichzelf bij.

Ja, op iPhone, iPad en Android, als bèta. Tik in een willekeurige app op de deelknop en kies PrivacyNotes. Een weblink wordt een bladwijzer met de paginatitel, tekst wordt een nieuwe notitie, en afbeeldingen en bestanden gaan naar Bestanden. Een link die je al hebt bewaard, wordt getoond in plaats van twee keer opgeslagen. Gedeelde items komen binnen zonder map of tag, zodat je ze sorteert wanneer het jou uitkomt.

Op Android vraagt de app het eerst: hij toont wat er binnenkwam en bewaart het pas als je Alles bewaren kiest, of gooit het weg met Weggooien. Op iPhone en iPad bevestigt een kaartje Opgeslagen in PrivacyNotes. Voor elk bestand geldt je uploadlimiet, en een gedeeld item wacht tot je bent aangemeld en de app is ontgrendeld.

Elke build die we uitleveren is ondertekend, en je besturingssysteem controleert die handtekening voordat het iets uitvoert. macOS-builds zijn door Apple ondertekend en genotariseerd. Windows-installers dragen een Authenticode-handtekening die je kunt lezen onder Eigenschappen > Digitale handtekeningen. De Android-APK is ondertekend met onze eigen sleutel, en daarom weigert Android elke update die niet van ons komt. De app voor iPhone en iPad is door Apple ondertekend en installeert alleen via de App Store. Ook de desktop-apps wijzen een update af die niet met onze sleutel is ondertekend.

Download alleen van PrivacyNotes.app of van onze releases op GitHub, waar elke versie staat. De handtekening is de controle die telt, en je systeem voert hem voor je uit: hij wordt gecontroleerd tegen een sleutel die nergens op onze site staat, dus een verwisseld bestand zakt voor die controle, wat er ook naast op de pagina staat.

Installeer hem met Obtainium en ja: het leest onze releases en biedt elke nieuwe versie aan zodra die uitkomt, en juist daarom raden we die route op Android aan. Een APK die je rechtstreeks van onze website haalt, werkt op jouw teken bij, want Android werkt alleen apps uit een store automatisch bij.

De APK van de website zegt het je in plaats daarvan. De app kijkt of er een nieuwere versie is en toont de melding "Update beschikbaar" met een knop "Downloaden". Tik op Downloaden en open daarna het gedownloade bestand om het over de oude versie te installeren, je notities en instellingen blijven onaangeroerd. De controle vraagt alleen of er een nieuwere versie bestaat, hij raakt je notities nooit aan, die de hele tijd versleuteld blijven.

Neem Obtainium als je wilt dat de app zichzelf actueel houdt, en de directe APK als je daar liever geen tweede app voor draait. Google Play is nog niet live, dus vandaag gaat de keuze tussen die twee. Ze geven je hetzelfde bestand, met dezelfde sleutel ondertekend, dus je kunt op elk moment beide kanten op: Obtainium neemt een APK over die je al gesideload hebt, en de APK van de website installeert over een van Obtainium heen.

Je kunt later zonder gedoe van gedachten veranderen. Vóór elke overstap waarvoor je eerst moet verwijderen, controleer je dat de app "Synced" toont en houd je je 12 woorden of een aanmeld-QR van een ander apparaat bij de hand, want verwijderen wist de lokale kopie.

Obtainium is een gratis, open source Android-app die andere apps rechtstreeks vanaf hun release-pagina's installeert. Het is vanaf nu de manier die wij aanraden om PrivacyNotes op Android te installeren, want het is de enige route die zichzelf actueel houdt. Heb je het al? Tik op de badge en het voegt PrivacyNotes voor je toe.

Nog niet? Installeer eerst Obtainium, voeg een app toe en plak dit erin:

Obtainium leest onze releases, kiest de APK en installeert elke nieuwe versie zodra die uitkomt. Er komt op geen enkel moment een Google-account aan te pas.

Obtainium is niet onze app, en Android vraagt je nog steeds elke installatie te bevestigen, dus een update komt binnen als melding en één tik, niet stilletjes. De APK is dezelfde build die onze downloadpagina serveert, met dezelfde sleutel ondertekend, dus Obtainium neemt een app over die je al hebt gesideload: niets te verwijderen, niet opnieuw aanmelden. Zonder Obtainium kan de app je alleen in de app laten weten dat er een versie klaarstaat.

Engels, Duits, Frans, Italiaans, Spaans, Nederlands, Pools, Tsjechisch, Catalaans, Turks, Zweeds, Oekraïens, Russisch, Japans, Koreaans, traditioneel Chinees, Thai, Arabisch en Portugees, in zowel de Europese als de Braziliaanse variant. De app volgt standaard je systeemtaal, of je zet er op elk apparaat expliciet een vast bij Instellingen > Taal.

Vertalingen zijn gratis voor iedereen, geen Pro-extraatje. Er staan meer talen op de planning; ontbreekt die van jou, laat het ons weten op GitHub of Reddit.

We schrijven eerst het Engels. Daarna vertaalt een AI-agent elke taal aan de hand van een gedeelde woordenlijst, in het register dat voor die taal is vastgelegd, en een tweede agent controleert elke batch op nauwkeurigheid, terminologie en register voordat die live gaat. Moedertaalsprekers controleren een steekproef, te beginnen met de nieuwste talen en de teksten over beveiliging, aanmelden en betalingen, en twee automatische controles laten de build mislukken zolang er een vertaling ontbreekt of verouderd is. Vertalingen zitten in elk plan, nooit als Pro-extra.

Je kunt ze allemaal verbeteren. Klinkt een zin scheef in jouw taal, meld de vertaling: jouw taal, het scherm waar hij staat, en wat er zou moeten staan. Correcties komen in de volgende versie.

Vaak een paar dagen. Kleine verzoeken en bugmeldingen komen meestal in de volgende versie terecht, en we brengen bijna elke week een versie uit in plaats van een paar keer per jaar. De changelog is het bewijs: elk item heeft een datum, staat in gewone taal en zegt wat er is veranderd. Lees een maand terug en je weet precies wat je van ons kunt verwachten voordat je de app iets toevertrouwt.

Dat tempo komt door hoe het werk verdeeld is. De versleutelingskern, het synchronisatieprotocol en het aanmeldproces zijn door mensen geschreven, naast hun baan, lang voordat de app een naam had, en de cryptokern wordt nog steeds zo onderhouden; niets geautomatiseerds komt erbij in de buurt. Toen dat fundament stond, in het voorjaar van 2026, zijn we AI-hulpmiddelen gaan gebruiken volgens een vast protocol: eerst voor vertalingen, daarna hulpartikelen, daarna interfacefuncties en niet-kritieke bugfixes, waar ze goed zijn in het opsporen van zeldzame randgevallen die anders weken zouden kosten, en in het schrijven van de testscripts die meerdere ontwikkelaars aan één standaard houden. Daarom is ook een verzoek van één persoon de moeite waard om uit te voeren, in plaats van het te laten wachten tot de populairste verzoeken zijn afgehandeld.

Alles wat versleuteling, synchronisatie of aanmelden raakt, blijft bij ervaren ontwikkelaars die elke regel schrijven, en die code is openbaar zodat je hem kunt lezen in plaats van ons te geloven. Meer over het team en hoe we werken staat op onze over-ons-pagina.

De app zelf heeft geen AI-functies en stuurt je notities nergens heen (details). Die belofte staat op zichzelf, en verandert niet.